SPIEGELBEELD
SPIEGELBEELD trillende wimpers en een even scheve blik Verborgen klanken die woorden willen vormen boven een drempel van vrees en zoveel kracht ga ik door of kijk ik weg beslissingen die niet vallen hoor ik zoveel woorden als ik plots toch terugkijk 'hé hallo' zeggen stamelende woorden vingers die rimpels zachtjes aanraken op een verweerd gezicht 'wat ik altijd wilde zeggen' komt als een herboren vraag met een blik niet meer vaag 'waarom als vlucht, egocentrisch blijven staan, omdat je ooit de eerste stappen op andermans verdriet hebt moeten delen' als ogen die spreken woorden worden begrepen door het hart verstommen fluisteringen van de nacht stampvoetend niet als een klein kind maar juist in het bewust er mogen zijn voor niet de wereld alleen voor mijn eigen echo het hart van mijn ziel als ik verder kijk en naast al het verdriet de liefde en overwinning herkend en erkend worden door het willen zien van ook de pracht v...