Waar Fluistering een Anker Werd
Waar Fluistering een Anker Werd Woorden wier daadkracht even niet hoorbaar was, begonnen opeens weer te fluisteren. Een lied, pulserend op nieuwe levenskracht, creëerde een nieuw geheel. Daar waar een verhaal eigenlijk gewoon verderging, begon de dag als nieuw voor twee mensen. Met het verlaten van een seizoen, in hartstocht verder gevormd, schepten zij in de diepte van hun wezen een anker, diep geworteld in de aarde. Liefde en kracht, om altijd door te zetten, gevlochten in de duisternis — zo ontkiemde al snel een nieuw leven, als optelsom die hun beider levens herenigde tot één. Daar kwam een eerstgeborene, als een kiem uit het wonder dat het leven telkens schept in momenten. Een anker, als kracht gegeven — elk leven moet vervuld zijn met levenskracht om zelf te kunnen staan in het bestaan. Als zuigeling, een eerstgeborene, van het kruipen op de grond, leerde je al snel de eerste stappen, steeds verder — richtingen die verkend werden door een nieuwsgierige geest. Hoewel de li...
