Omdat liefde kostbaar is (gedicht)
Omdat liefde kostbaar is Als de woorden weer hun weg vinden, Beladen met de weemoed der aarde: “Is dit nu onze maatschappij?” Keert mijn ziel zich om, Niet in het graf diep in de aarde, Maar tussen al het stof, Dwarrelend in de lucht, Van boeken met vergeten verhalen, Tot een verloren fotoalbum. Hoeveel jaren spookt een vraag in mijn denken, Als ook een poëziealbum van hele jonge jaren Neerdaalt op de levendige vloer, Met daar een bladzijde open Uit de jonge jaren: “Liefde, kostbaar als het is, lijkt zo immens klein, breekbaar. Broos en uniek als het kan zijn. Behoud het altijd dicht bij je. Want het is Een echt medicijn, dat de wereld nodig heeft, als ook je eigen leegte, wanneer het in je leven komt. Een mensenleven dat steeds harder wordt, moet deze zachtheid weer gegeven worden.” Vergeten tijden Verloren vrienden En dan een herkenning Als de naam even dwarrelt in gedachten, Is het even een ademnood, Die echte stilte schenkt In de schimmige kamer. Al...
