Wisdom-Opportunity-Love

Een Ander Licht Als een ander licht de donkere silhouetten anders kleurt, schieten mijn ogen, als opgeschrokken wild, duizenden fragmenten in evenveel gedachten. Ze weven met nieuwe draden een nieuwe werkelijkheid, alsof uit het niets weer een toneel verschijnt en een kort verhaal laat groeien: bloemen en planten uit elke kier van een bijna niet te overzien woud. Zoveel handen van mijn aandacht houden dit groeiende wild vast, vormend tot gebouwen, hele werelden delend. Als een creatief talent laat ik het verder groeien, om in dit beginnende leven in emoties te verdrinken. Niet alleen liefde en pracht zijn het waarnaar ik smacht. Ook al die duistere poelen vol ongenade komen voort uit mijn scheppingsverhaal. Liefde is leeg zonder al die smaad. Intense eenzaamheid, het telkens sterven, is zinloos zonder de overwinning op het bestaan. En als niet alleen mijn handen deze wereld omarmen, maar ook heel mijn hartstocht, dan is het de stilte op het hoogste punt die mij het prachtige verhaal va...

Als een Liedje Je Terugroept uit de Tijd Wie herkent dit liedje nog van vroeger? https://nl.wikipedia.org/wiki/Al_die_willen_te_kaap%27ren_varen Het liedje gaat over kapers die willen uitvaren, waarbij iedereen die mee wil varen wordt opgeroepen om aan boord te komen. Het beschrijft het avontuurlijke leven op zee, het hijsen van de zeilen en de moed die nodig is om als zeeman de zee op te gaan. Soms gebeurt het zomaar.   Je bent aan het werk, of thuis iets aan het opruimen, en ineens merk je dat je zit te neuriën. Een klank, een ritme, een halve zin. Zonder dat je weet waar het vandaan komt. Hoe ouder je wordt, hoe meer van die kleine melodieën zich ergens in je dag verstoppen — woordspelingen, korte flarden, geluidjes die je achteloos laat ontsnappen. En als iemand vraagt: “Waar ken je dat eigenlijk van?”   Dan is het vaak iets vaags: “Ja… school? Of de disco? Of gewoon op straat?”   Voor je het weet ben je alweer terug in de dag van nu. Gisteren bestaat n...

  De factor tijd is geen constante. Het is aan een oneindig aantal factoren verbonden, die als grondbeginsel de duur en de omvang bepalen. Tijd is een discussiepunt op zoveel lagen van de mensheid. Normaal gesproken delen we in sociale kringen ons leven in tijdselementen in. Dat komt zelfs terug in uitdrukkingen als: "Wat gaat de tijd toch snel." Eerst met een lach en een knipoog, maar hoe ouder we worden, steeds vaker met een serieuze ondertoon. Waarom eigenlijk? De tijd, gemeten als de omwenteling van de aarde om de zon, is toch een constante factor? Sinds we ooit dit leven begonnen en de tijd leerden kennen, is de factor tijd zelf niet veranderd. Wat wél veranderd is, komt voort uit onze eigen bewustwording. We leren het begrip tijd anders zien naarmate we ouder worden en ons leven ons vormt. Je zou kunnen zeggen dat we het begrip tijd steeds dieper leren begrijpen dan we eerder konden. Eigenlijk zeg ik hiermee dat we logisch gezien wel weten wat ‘tijd’ betekent, maar alle...

Fantasy als hulpmiddel tot het verkennen van de diepere lagen in jezelf— Deze blog beweegt zich tussen de werelden van The Infinity Crossing, meditatie, wetenschap, pseudo-wetenschap en spiritualiteit. Gedichten en verhalen ontstaan hier niet als losse vormen, maar als echo’s van emotie, verbonden aan het moment en aan de kern van wat hier gedeeld wordt. Beeldtaal is de brug. Een taal waarin onze bekende realiteit geen vaste grond heeft, en toch—juist daardoor—iets raakt wat dieper ligt dan regels en systemen. Waar de vastgestelde lijnen van ‘hoe de eigen realiteit en daarmee het gedrag moet worden gestuurd’ vervagen, ontstaat ruimte. Ruimte om te voelen, te zien, te herkennen. Fantasy is dus geen ontsnapping, maar een hulpmiddel. Een ingang tot het verkennen van de diverse lagen van onze totaliteit. Een mentale reis die zich uitstrekt van gedachten en projecties tot creatieve uitingen— zelfs tijdens iets ogenschijnlijk aards als hardlopen. Favoriet is muziek. De lijst op de vlog—‘Iron...

  Soms verdwijnt het kleine in de mist— Soms verdwijnt het kleine in de mist— wat ik at, een paar dagen terug, of hoe scherp een teen kan schreeuwen tegen een tafelrand. En toch… er is een laag in mij die weet hoe pijn te dimmen, hoe herinneringen niet beginnen bij gisteren maar cirkelen door iets dat geen begin kent. Geen “vorig”, geen “later”— eerder een stroom waarin tijd zich anders vouwt, waar levens geen hoofdstukken zijn maar ademhalingen van één geheel. En toch… hier. Dit leven. Dit lichaam, deze straat, dat balkon in Dordrecht— waar twee kinderen, te klein voor beloftes, besloten: wij zullen geen ruzie maken. Alsof vrede toen al een heimwee was. We groeiden op tussen regels die niet van ons waren, tussen stemmen die harder waren dan liefde. Jij koos om erbij te horen, ik koos om te zien. En zien is soms een last die een kind niet dragen kan. Dus sloot ik mij af en bleef tegelijk open voor wat niemand uitsprak. Ik bleef op dat balkon, in gedachten, waar alles nog heel leek....

De Uitdrukking “Dank U God” en De Menselijke Blindheid “God! Dank dank u…”   We horen het overal. Soms dagelijks, soms alleen in nood, soms sarcastisch of als grap. Gelovig of niet — iedereen benoemt het. En ja, ik zeg bewust het. Want God een hij of zij noemen? Dat voelt alsof je een oneindige kracht probeert te vangen in een menselijk geslacht. Alsof wij de enige zelfbewuste soort zijn in het universum. Maar kijk naar het journaal: oorlog, geweld, armoede, rijkdom, macht, onderdrukking. Mensen die ellende creëren voor eigen gewin. En dan spreken we over “zelfbewustzijn”? We herkennen vaak niet wat we kunnen bereiken — en nog minder wat we veroorzaken door onze manier van leven. Het God‑Principe: Geen Geslacht, Maar Een Allesomvattende Kracht God past niet in een mannelijk of vrouwelijk hokje. Eigenlijk past het in beiden. Of in geen van beiden. Het is een allesomvattende kracht die zich niet laat indelen. Een energetische explosie die horizontaal, verticaal en diagonaal uit ...

  Waarom kanker ziekte nummer 1 is Hoi allemaal, ik ben het zat om te horen dat kanker “gewoon pech” is of “erfelijk”. Natuurlijk spelen genen mee, maar als je kijkt naar de cijfers van het CBS, dan is kanker (of eigenlijk de hele groep nieuwvormingen) al sinds 2007 de nummer 1 doodsoorzaak in Nederland. In 2023 ging 28 procent van alle sterfgevallen naar kanker, meer dan naar hart- en vaatziekten. En dat terwijl we steeds beter worden in behandelen. Dus waarom stijgt het dan toch zo hard? Volgens mij komt het vooral door wat we elke dag in onze mond stoppen. Dingen die “gezond” lijken, maar stiekem een bommetje zijn voor je lichaam op de lange termijn. Neem nou tonijn uit blik. Ik at vroeger gerust een paar keer per week een blikje. Lekker makkelijk, veel eiwit, een beetje omega-3… klinkt top toch? Tot ik las over het kwik. Die roofvis slorpt methylkwik op uit de oceanen en dat hoopt zich op in jouw lichaam. Eén blikje af en toe? Prima voor een gezonde volwassene. Maar elke dag e...

Introductie In deze blog delen we een waardevolle tip van Team ERA Back 2 Basic – een initiatief van Erwin en Vera dat draait om vertraging, bewustwording en persoonlijke ontwikkeling. Vanuit een bijzondere plek in de natuur in Albanië bieden zij retraites, rustmomenten en begeleiding gericht op meditatie, voelen, heling en het herontdekken van wat écht belangrijk is in het leven. Hun kracht zit in eenvoud: even uit de drukte stappen, vertragen en weer thuiskomen bij jezelf. Meer weten? team-era-b2b.nl Bewustzijn en de lagen van jezelf Als we kijken naar hoe wij als mens functioneren, bestaat onze binnenwereld uit meerdere lagen. Een deel daarvan is direct zichtbaar: alles wat je denkt, voelt en bewust ervaart. Dit vormt je bewustzijn. Binnen dat bewustzijn bevindt zich jouw centrale ‘ik-ervaring’: het deel dat waarneemt, keuzes maakt en betekenis geeft aan wat er gebeurt. Dit is de plek van waaruit je jezelf en de wereld om je heen beleeft. Alles wat je over jezelf weet – je eigensch...

Een laatste blik Een laatste blik, o inwonend kind. Een afscheid schenkt de morgenzon aan deze nieuwe dag. Voor het laatst richt mijn blik zich op jou. Ogen die schitteren van trots op wie je bent geworden, en op de weg die naar elke nieuwe morgen zal leiden. De kracht om uitdagingen te weerstaan en te overwinnen, draag je stevig in je hart. En niet alleen de trots, maar ook alle onuitgesproken woorden, zwijgzaam door ons beiden begrepen. Er schuilt ook een heel kleine traan. Want de weg vanaf je geboorte, en de route van kind, gedragen door o zo veel plezier, draagt in elke stap een bijzonder mooie steen. En elke gevormde steen is een weg geworden waarop wij zo lang samen hebben mogen zijn. Zie de traan die een afscheid zegt, niet tegen mijn kleine jongen, maar tegen wie je nu bent geworden: een bijzonder mooie man. De toekomst is nog in mist verhuld, wachtend tot elke stap die we maken vorm krijgt in een wonderschoon licht. Het is mijn liefde voor mijn kind die er altijd zal zijn, op...

  In de Diepte waar Woorden Wakker Worden Als een aanraking   die de diepte van mijn ziel ontroert,   herken ik in een oogwenk   weer de sierlijke letters —   een oud schrift, opnieuw geschreven.   Gedragen door de diepte van mijn hart   hoor ik het gefluister   van elk woord terugkeren,   alsof ik uit een diepe slaap   weer mag ontwaken.   Uit de kou   die mij vasthield   in een lege ruimte van mijn leven.   En elke letter vormt een woord,   gedragen door een intrinsiek hoofdstuk —   een verhaal vol gedachten   nog vóór de eerste ademhaling   van mijn ontstaan.   Ik ken elk einde   dat al die hoofdstukken bevatten,   maar ik heb ze nog niet gelezen   met een open zicht.   Een levensboek   wiens geheime schrift   ik lange tijd niet kon begrijpen,...

  Ons gedrag onder de loop: The Infinity Crossing  De reeks The Infinity Crossing begon gelijk diep in de richting van de spirituele en wetenschappelijke sfeer. Waarin spiritualiteit werd neergezet als een verlengstuk — voorbij wat wij vandaag de dag met wetenschap kunnen meten of verklaren. Het raakte aan iets groters, iets wat we misschien voelen, maar nog niet volledig kunnen vastpakken of bewijzen. En toch… eindigt het niet daar. Het eindigt — of misschien begint het juist — bij iets veel dichterbij: ons eigen gedrag. Van het grote geheel naar het kleinste begin Het idee achter The Infinity Crossing is ambitieus: een totaalmodel schetsen. Een manier om het grotere geheel van mens-zijn, bewustzijn en realiteit te begrijpen. Maar hier zit ook meteen de valkuil. Een allesomvattend model willen begrijpen, terwijl je jezelf nog niet werkelijk begrijpt… is zinloos. Het is alsof je het universum probeert te doorgronden zonder ooit stil te staan bij je eigen gedachten....