SCHIMDRUK (gedicht)
SCHIMDRUK aan elk zicht onttrokken, verwaaien langzaam stukjes realiteit. stroop, wat langzaam de heldere hemel verkleurt, om in bagger te tekenen, een glimlach, glinsterende ogen, om al die pracht. stenen handen houden in een schaduwlicht dit mooie leven vast, terwijl langzaam dezelfde stroop als smurrie onze ogen verkleedt. weg van het echte zicht dromen wij als stakkers van al die zogenaamde pracht. en als eens de wijzers van het laatste uur de hard geworden smurrie uit onze ogen kapot zullen slaan, ontlokt dat kleine beetje zicht een blik op wie wij werkelijk zijn. o, wat was het fijn, aldus dezelfde leugen die ons in slaap bracht. een heel leven verstopt in illusies van onze eigen drek, geeft het zien van wat verloren is geweest, rivieren van tranen, het schoonspoelen van alle drek en zelfgemaakte tekeningen. ons zogenaamd eigen leven, om te kunnen sterven voor een reis naar een nieuw begin. ADEMLICHT 🙏 W.O.L. Wisdom Opportunity Love √Marco P.