TUREN (gedicht)
- TUREN een eenrichtingsweg naast onze blik alleen maar rechtuit een blinde waas brengt een zelfgemaakte horizon zo dicht bij goed, het is zoals het is in zelfgekozen woorden mijmerend, maar niet hardop want de zwaartekracht is nu haast niet te lopen moeizaam, als we elkaar blijven aanstaren met verborgen een kleine lach samen de zwaarte die we gewoon niet meer tillen de massa terug, de aarde in zien we in een opkomende morgen zon welk geheel wij hebben gebouwd samen op ons levenspad is het een nieuw hoofdstuk dat wij samen herkennen in de lach van die nieuwe dag waar we in zullen opgaan in het licht een nieuwe kracht een dieper zicht ons leven met wat was achterlatend net als de moeheid die er even was - vernieuwing š W.O.L. Whisdom Opportunity Love