Het schilderij van mijn bestaan
Het schilderij van mijn bestaan Is het echt duidelijk? Is het realistisch waarvoor ik wil gaan? Kun je dat zien aan het zoeken van mijn ogen, aan de manier waarop ik kijk, aan de manier waarop ik adem? Snap jij waarom ik soms zo nu en dan kan reageren? Mijn doorgronden, tot op mijn ziel, tot op de bodem van mijn hart. Kun je dat werkelijk zien? Als de mens zichzelf nooit helemaal kan doorgronden, kun je dan van een afstand wel het overzicht krijgen? Ontstaat dat overzicht juist door afstand? Of is dat slechts een hartewens? De vorm, de essentie, de woorden, de bedoeling. Als een kunstwerk dat van buitenaf wordt bekeken, een schilderij dat langzaam ontstaat, met penseelstreek na penseelstreek, met de jaren die verstrijken. Van een leeg doek naar een steeds voller, prachtiger beeld. Dan zou je misschien de kleuren begrijpen, de lijnen, de verborgen tekens. Dat ene krulletje in de hoek. Het licht daarboven. Het stukje ruimte aan de rechterkant. En links, verborgen in het landschap, een we...