Wisdom-Opportunity-Love

  Wanneer kuddegedrag groepsmentaliteit wordt The Infinity Crossing: de stromingen van ons bestaan In de leer van The Infinity Crossing is als eerste uiteengezet hoe de stromingen hun weg vinden: ‘Horizontale, verticale en diagonale stroming’. Waar alle elementen samenkomen op een universeel kruispunt. Zo visualiseer je op universeel niveau diepte en hoogte, die veel mensen enigszins kunnen visualiseren, maar voor velen een stap te ver is: ‘Hoe pas je deze kennis toe in het dagelijks leven?’ Deze leer moet je zien als een ladder die nog hoger kan, maar ook lager. Lager is niet hetzelfde als een ‘laag’ niveau, maar meer een begrip dat de kennis wordt vertaald naar voorbeelden die we kunnen visualiseren in ons eigen leven, zodat we de kennis beter kunnen toepassen. Zo kun je deze universele krachtstroom op een lager niveau beschrijven, waarbij tijd een rol speelt. Wij hebben op ons niveau te maken met tijd en ruimte, omdat we ons allemaal alleen kunnen ontwikkelen als er een begin en...

Omdat liefde kostbaar is Als de woorden weer hun weg vinden, Beladen met de weemoed der aarde: “Is dit nu onze maatschappij?” Keert mijn ziel zich om, Niet in het graf diep in de aarde, Maar tussen al het stof, Dwarrelend in de lucht, Van boeken met vergeten verhalen, Tot een verloren fotoalbum. Hoeveel jaren spookt een vraag in mijn denken, Als ook een poëziealbum van hele jonge jaren Neerdaalt op de levendige vloer, Met daar een bladzijde open Uit de jonge jaren: “Liefde, kostbaar als het is, lijkt zo immens klein, breekbaar. Broos en uniek als het kan zijn. Behoud het altijd dicht bij je. Want het is Een echt medicijn, dat de wereld nodig heeft, als ook je eigen leegte, wanneer het in je leven komt. Een mensenleven  dat steeds harder wordt, moet deze zachtheid weer gegeven worden.” Vergeten tijden Verloren vrienden En dan een herkenning Als de naam even dwarrelt in gedachten, Is het even een ademnood, Die echte stilte schenkt In de schimmige kamer. Al...

Regendruppels dwalen  Regendruppels dwalen van het raam naar de grond, Zo starend uit mijn zolderraam. Leegte in de straten als ik naar beneden staar, Een enkeling nog op een fiets, Als druppels blijven dwalen, zoekend naar de aarde. Verhef ik mijn blik van de bijna verdwaalde fietser Naar de wolken ver omhoog, turend door al die druppels, Die steeds sneller als een race andere blikken doen verdwalen. Maar niet de uitzichtloosheid ontneemt mij de moed Verder te willen turen. Maar daar tussen alle wolken ver omhoog, Van helderheid naar grauwheid omvormend, Treft een verdwaald licht mij aan. Alsof de hoop van de zon mij nog wil toe fluisteren: “De regen is het spel samen met de warmte van de sterren, Probeer de schoonheid te ervaren in elk element, Die de natuur ons wil laten leren, Van de regen en de drup Naar ongekende warmte. Komt al het leven voort uit alle elementen, Is dit niet de echte verbintenis, Van een eenvoudige druppel die naar beneden valt, Een geschenk aan de aarde, To...

  INFINITY CROSSING Er is een kruispunt dat je niet kunt aanwijzen op een kaart. Geen straat komt ernaartoe, geen bord vertelt welke richting je moet kiezen. En toch komen daar alle wegen samen. Het is het punt waar verleden en toekomst elkaar even raken in het enige moment dat werkelijk bestaat: nu. Horizontaal beweegt het leven door tijd en ruimte. Van geboorte naar einde, van begin naar begin, van herinnering naar verwachting. Maar misschien is er meer. Misschien loopt er door ieder moment ook een verticale lijn. Van wat zichtbaar is naar wat niet zichtbaar is. Van materie naar energie. Van lichaam naar bewustzijn. Van denken naar voelen. Van voelen naar dat stille weten waarvoor soms geen woorden bestaan. En dan ontstaat het kruispunt. Niet als een eindpunt, maar als een ontmoeting. Waar verschillende richtingen voor een fractie van een moment één geheel vormen. Misschien kruist daar wat geweest is met wat nog kan worden. Misschien kruisen daar keuze en mogelijkheid. Misschien ...

  De Zoutgolf Een gedachte-experiment over een mogelijke nieuwe manier van ontzilten Eerst wil ik iets belangrijks vermelden. Mijn verhalen schrijf ik normaal gesproken vanuit mijn eigen gedachten en ervaringen. Veel van mijn teksten ontstaan via wat ik automatisch schrift noem: ik schrijf zonder vooraf een volledig plan te maken en laat de woorden tijdens het schrijven ontstaan. Daarbij gebruik ik normaal gesproken geen AI om mijn verhalen te schrijven. AI gebruik ik bij mijn eigen werk vooral voor spelling en taalcontrole, of bijvoorbeeld om afbeeldingen te maken die gebaseerd zijn op mijn gedichten. Dit verhaal is anders. Dit is voor mij de eerste keer dat ik een idee samen met een AI heb ontwikkeld door middel van een gesprek . Het oorspronkelijke idee kwam vanuit mijn eigen vraag: als een magneet ijzer kan beïnvloeden zonder het rechtstreeks aan te raken, zouden we dan op een andere manier iets vergelijkbaars kunnen doen met zout in zout water? Vanuit die vraag ontsto...

  The Inyfinity Crossing Het Universele Kruispunt Een naslagwerk over tijd, bewustzijn en oneindige werkelijkheden Over bewustzijn, tijd, werkelijkheid, oneindigheid en de vraag wie of wat wij werkelijk zijn, is door de eeuwen heen ontzettend veel geschreven. Filosofen hebben zich gebogen over het bestaan. Wetenschappers onderzoeken de oorsprong en structuur van het universum. Spirituele tradities spreken al duizenden jaren over bewustzijn, verbondenheid en verschillende niveaus van werkelijkheid. The Infinity Crossing pretendeert daarom niet dat deze vragen hier voor het eerst worden gesteld. Integendeel. Veel ideeën binnen deze leer hebben raakvlakken met bestaande filosofische, wetenschappelijke en spirituele gedachten. Wat The Infinity Crossing probeert te doen, is deze verschillende ingangen samenbrengen en vanuit één samenhangend model verder onderzoeken. Niet als bewezen waarheid. Niet als dogma. Maar als een steeds verder groeiend naslagwerk van ideeën, vragen en mogelijke ...

  De Kracht van de Uitzondering: Wanneer Wetenschap en Geest Samenkomen In 2022 veranderde een val van de fiets mijn leven in één klap. De lijst met letsel aan de rechterkant van mijn lichaam las als een medisch overzichtsrapport waar weinig hoop uit te putten viel: gebroken jukbeenderen, een gebroken kaak, een gescheurd ooglid, een zware hersenkneuzing en een bovenarm waarvan de botten uitstaken en die nu door platen bijeen gehouden worden. Na een coma, een zwaar agressief delier en maanden van intense overprikkeling stond ik voor een keuze. Wanneer de medische wetenschap naar een scan van mijn rechteroog keek, zagen ze iets dat volgens het boekje onherstelbaar was. De hoofdwegen — de primaire banen van mijn oogzenuw — waren definitief stilgevallen en afgestorven. Volgens elk medisch handboek en volgens de verwachtingen van het Erasmus MC had het licht op die plek voorgoed uit moeten blijven. Ik had simpelweg niet meer moeten kunnen zien. Dat ik vandaag toch weer kan zien, past...

  Knipperende bladeren van toen ​Zacht geritsel doorbreekt de stilte, als ik daar zo loop. Gedragen door een zachte wind, alsof een zacht gefluister hoorbaar wil worden. Een hallo? Een groet? Of gewoon een blik die mij weet te vinden? Is daar nu een lichte omhelzing? ​Als bladeren op een herfstdag neerdalen naar beneden, geeft elke zucht van de wind mijn emoties, het gefluister van mijn hart, een ritselend geluid. Waar ik de verdorde bladeren even leven schenk, raakt het gefluister van dit stille leven mij tot in de diepte. ​"Hoe lang geleden schuifelde ik voorzichtig hier rond? Een kleine jongen wiens ogen net de wereld beter bekeken, ervaarde hoe het leven verdergaat. Sterkte verborgen door de aarde, vergeten in de diepte." ​Is het nu zoveel jaren later, waar besef zich weer mag laten zien tijdens deze wandeldag, op een o zo mooie herfstdag? ​Zal hier ooit iemand voor mij deze dans voeren met al die vallende bladeren? Als tijdens de herfst ...

  De menselijke bewustzijn ‘ladder’ “Ik weet vooraf niet altijd waar mijn woorden mij naartoe brengen. Ik begin met een gedachte en tijdens het schrijven ontstaat de volgende gedachte vanzelf. Misschien schrijf ik daarom niet wat ik al weet, maar ontdek ik tijdens het schrijven wat ik nog niet wist.” Wie…? ‘Wie ben ik’ is historisch gezien een bekende zin waar op vele manieren over is geuit. Iedereen heeft dit toch wel meekregen toch. En tegenwoordig ook daarna: ‘wie zei dat ook alweer…’ Nou heb je toevallig gehoord van Socrates (ca. 470-399 v. Chr.). Of David Hume (1711-1776). Als deze twee voorbeelden niets zeggen moet je wel de naam Friedrich Nietzsche (1844-1900) herkennen toch? Er is veel naslag te vinden hierover wat best interessant leesvoer kan zijn.   Wat zegt The Infinity Crossing Als jij met “Wie ben ik?” bedoelt: Ben ik mijn lichaam, mijn gedachten, mijn ervaringen, mijn bewustzijn of iets dat daarachter ligt? , dan sluiten vooral Socrates, Descartes, H...