Als ik denk...(Gedicht)
Als ik denk... Swingend gaat het alle kanten op. Speels als ik het uit mijn vingers loslaat. Heus, die krul was gewoon verdwaald. Als het een gezicht had, was de uitdaging op zijn gelaat te lezen. Als schaterlachen meedoen, verzinnend een verhaal met opborrelende lachmomenten... Waar komen die allemaal vandaan? Terwijl zoveel tranen door nog meer gelach samenvallen, is het de weerkaatsing van mijn eigen blik. Een weerspiegelend vlak, aangeraakt door een zonnestraal. Weer schijnt mijn gezicht, als een weerspiegeling overal. Moeite neemt nog de clown die in mijn denken zat, maar door het niet krijgen van zijn zin verdwijnt hij uit mijn gedachten. Terwijl de humor zachtjes opdroogt, vertelt een kleine traan een zacht verhaal. Mijn vingers tasten mijn gezicht af: een onbekend terrein of een vergeten tijd. "Hoe lang ook alweer?" vraagt de traan aan de klok die maar door blijft tikken, diep in mijn eigen ziel. Als de traan het serieuze gezicht weet...