Wisdom-Opportunity-Love

  UITEINDELIJK Trillende vingers Bijna onthult aan het zicht Voordat de wijzers verder slaan Vervagen mijn handen Uit ieders zicht Wandelend gaat de tocht verder De route met een enkele wegwijzer Zogenaamd ons bestaan Mee neurend het levenslied Voel ik toch Ondanks het zicht In een hemelse pracht Tussen oh zo hoog In de wolken die zo goed zijn Mij te laten dromen Genietend in vergetelheid Maar ik voel het toch Een innerlijk besef Dat geboren wil worden Om te vormen Een gezicht Met een hart En een diepte in zijn ziel Om in eenvoud Te mogen spreken Woorden die elke wolkenpracht Willen vervagen Om het te mogen zien Een echte zonnepracht De warmte waar liefde Echt voor staat Daar waar de eerste letters verschijnen Een enkele zin Vertelt de essentie Van het wonder Een geboorte Een genade Ons sterven En alles wat er in oneindigheid Daartussenligt verscholen En als het weten sterker blijft worden Ontbloot ik weer Mijn handen Die de wereld nu aanraken Om in de nu heldere hemel Te tekenen W...

De Alchemy van Halloween: Van Oude Ziel tot Moderne Vrijplaats Wanneer de herfstwind door de straten waait en de nachten langer worden, verandert de wereld in een decor van oranje pompoenen, neppe spinnenwebben en griezelkostuums. Op het eerste oog lijkt Halloween een commercieel feest van griezelen en suiker. Maar wie onder de oppervlakte kijkt, ontdekt een fascinerende gelaagdheid. Halloween is een zeldzame kruising tussen een eeuwenoud spiritueel transformatieritueel en een briljante, moderne maatschappelijke noodzaak. Het is een moment waarop de mensheid al duizenden jaar lang stilstaat bij de diepste mysteries van het bestaan, en tegelijkertijd een moment van pure, bevrijdende levensvreugde. 1. De Kosmische Drempel: Samhain en de Dunne Sluier De spirituele wortels van dit feest voeren ons terug naar Samhain , het Keltische jaarfeest dat het einde van de oogst markeerde. Voor onze voorouders was dit geen vrolijk tuinfeest, maar een fundamentele overgang in de natuurcyclus. De g...

  Keuzes Wat ik nog weet, maar niet laat zien. Wat ik zie, maar niet meer wil weten. Laten we samen geen genade tonen. Moeten kijken in de spiegel die we elkaar voorhouden. Of een keuze om bewust te falen. Incarnatie zal dan komen met dezelfde strijd. Keuzes. Ter wereld komen in de geborgen schoot van liefhebbende ouders is een utopie. Niet alleen in kansarme delen van de wereld, maar zeker ook in de westerse wereld. Waar mensen betiteld worden als rijke mensen, leven velen in armoede en leed. Even vaak zichtbaar als verschoppelingen van de maatschappij, als verborgen zielen in mooie huizen, gehuld in mooie kleding. Verscholen achter glazen maskers, met een glimlach versmolten. Alsof de maatschappij een groot Venetiaans feest is. Ieder een kostuum, met een eigen masker, gehuld in een mysterie. Oh, wat hebben we het toch fijn. Het zijn ziekelijke gedachten die alles mooi willen maken, terwijl langzaam alles om ons heen verteert. Eerst langzaam binnen onszelf, totdat het te laa...

  Stil moment Het liet even zich horen, een verlangen van het hart. Werkte als een sleutel element. Gevoelens die plots geen vragen stelden, maar antwoorden boden. En plots werd mijn hart geraakt. Een onweer in mijn hersenpan, waar mijn ziel alle kanten voelde, een strijd gaf, wiens gezicht gewoon te zien was, als twee starende ogen van een gezicht loos gelaat. Sprekende klanken waren ontboden aan het verhaal dat dieper sprak. Mijn hart in vuur en vlam, toen dat wat ik zag, mijn eigen essentie was. En een duizendvoud aan woorden, in nog meer emoties die de stilte spraken. 'Lief, Ik heb je lief, altijd van je gehouden. Mijn adem waren altijd als werk handen, bouwend aan ons leven. De wanorde van soms, waarin alles tegelijk kwam, deed me even vergeten. Tot ik met het einde, in dit moment, het gewoon weer wist. Haast vergeten waarom wij samen al die treffers hebben gevormd, tot nu.' En als ik mijn hart aanraak en mijn ziel zijn taal leert verstaan, ligt alles verborge...

  De pracht van nu Nesten dwarrelen Als vergeten bladzijdes geraakt worden Stof in overvloed Maken een vergeten land Zichtbaar in het denken Vingers groeven In mijn gelaat Vingers als klauwen Als een schim Die zich plots laat zien Gemeen lachen Is het enige Samen met die blik: "Verdwaald in overtuigingen, de tijd die afgeremd kan worden? Daar val je dan in de kou, wakker schrik je. Kijkend naar de klok: middernacht bijna?" En als de schaduw zich mengt Voelen de vingers een verweerd gelaat. Mijn eigen tast op de tijd Die verder is gegaan. Verwarmd geeft elke tik Mooie tikken Bijna middernacht En als de schrik is overwonnen Het zicht de duisternis Bijna heeft overwonnen Is het ook te zien Die ene lach Omdat ik weer weet Door kan geven Verhalen van toen Schaterlach Tot schaamrood verlegenheid Tot zelfs een kleine traan Geven mijn verleden Een korte blik van nu Zodat je kan proberen Het nooit te vergeten De pracht van nu 🙏 W.O.L. WISDOM OPPORTUNITY LOVE  Een gedicht v...

  Oude liefde roest niet: Onze nieuwste parel uit de tweedehandswinkel Nesten dwarrelen Als vergeten bladzijdes geraakt worden Stof in overvloed Maken een vergeten land Zichtbaar in het denken ​Sommige spullen in een tweedehandswinkel lopen niet zomaar aan je voorbij, ze trekken je echt even terug in de tijd. Toen we laatst door de gangen van een kringloopwinkel struinden, viel ons oog vrijwel meteen op hetzelfde meubelstuk. Een blik van herkenning was genoeg: “Hé, die stond vroeger ook bij ons thuis!” ​We herwaarden allebei meteen dat vertrouwde gevoel van vroeger. Zo'n typisch meubel dat vroeger op een vaste plek in de kamer of hal stond, waar altijd brieven, pennen en belangrijke papieren in opgeborgen werden. We twijfelden geen seconde en besloten dit exemplaar een tweede leven bij ons thuis te geven. Vingers groeven Vingers groeven In mijn gelaat Vingers als klauwen Als een schim Die zich plots laat zien Gemeen lachen Is het enige Samen met die blik: "Verdwaald in...

  Functie onderbewustzijn Van rationalisme tot quasi-spiritualiteit Artikel geschreven door Marco namens W.O.L. (WISDOM OPPORTUNITY LOVE) Een mens bestaat uit zoveel meer dan wij nu in wetenschappelijke en biologische concepten kunnen uitdrukken, alsmede in de spiritualiteit die men eraan toekent. Maar globaal is de voor nu bekendste indeling: Onderbewustzijn; Bewustzijn; Hoger bewustzijn. Deze drie lagen hebben een bepaald doel en hebben niet één, maar meerdere stuurmechanismen. De bekendste twee stuurmechanismen zijn: Echo; Zelfbewustzijn. Het echo heeft verschillende functies, waaronder een zogenoemde filterfunctie. De verwerking van informatie is daar één van. Je kunt dit op de volgende manier visualiseren om tot een begrijpelijk begrip te komen: "Je neemt 100% waar, maar slechts een gedeelte van de waarneming gaat door naar het bewuste weten. De 'rest' gaat door naar het onderbewustzijn." Voor een gemiddeld persoon is het op dit moment niet te doe...

  Wanneer kuddegedrag groepsmentaliteit wordt The Infinity Crossing: de stromingen van ons bestaan In de leer van The Infinity Crossing is als eerste uiteengezet hoe de stromingen hun weg vinden: ‘Horizontale, verticale en diagonale stroming’. Waar alle elementen samenkomen op een universeel kruispunt. Zo visualiseer je op universeel niveau diepte en hoogte, die veel mensen enigszins kunnen visualiseren, maar voor velen een stap te ver is: ‘Hoe pas je deze kennis toe in het dagelijks leven?’ Deze leer moet je zien als een ladder die nog hoger kan, maar ook lager. Lager is niet hetzelfde als een ‘laag’ niveau, maar meer een begrip dat de kennis wordt vertaald naar voorbeelden die we kunnen visualiseren in ons eigen leven, zodat we de kennis beter kunnen toepassen. Zo kun je deze universele krachtstroom op een lager niveau beschrijven, waarbij tijd een rol speelt. Wij hebben op ons niveau te maken met tijd en ruimte, omdat we ons allemaal alleen kunnen ontwikkelen als er een begin en...

Omdat liefde kostbaar is Als de woorden weer hun weg vinden, Beladen met de weemoed der aarde: “Is dit nu onze maatschappij?” Keert mijn ziel zich om, Niet in het graf diep in de aarde, Maar tussen al het stof, Dwarrelend in de lucht, Van boeken met vergeten verhalen, Tot een verloren fotoalbum. Hoeveel jaren spookt een vraag in mijn denken, Als ook een poëziealbum van hele jonge jaren Neerdaalt op de levendige vloer, Met daar een bladzijde open Uit de jonge jaren: “Liefde, kostbaar als het is, lijkt zo immens klein, breekbaar. Broos en uniek als het kan zijn. Behoud het altijd dicht bij je. Want het is Een echt medicijn, dat de wereld nodig heeft, als ook je eigen leegte, wanneer het in je leven komt. Een mensenleven  dat steeds harder wordt, moet deze zachtheid weer gegeven worden.” Vergeten tijden Verloren vrienden En dan een herkenning Als de naam even dwarrelt in gedachten, Is het even een ademnood, Die echte stilte schenkt In de schimmige kamer. Al...

Regendruppels dwalen  Regendruppels dwalen van het raam naar de grond, Zo starend uit mijn zolderraam. Leegte in de straten als ik naar beneden staar, Een enkeling nog op een fiets, Als druppels blijven dwalen, zoekend naar de aarde. Verhef ik mijn blik van de bijna verdwaalde fietser Naar de wolken ver omhoog, turend door al die druppels, Die steeds sneller als een race andere blikken doen verdwalen. Maar niet de uitzichtloosheid ontneemt mij de moed Verder te willen turen. Maar daar tussen alle wolken ver omhoog, Van helderheid naar grauwheid omvormend, Treft een verdwaald licht mij aan. Alsof de hoop van de zon mij nog wil toe fluisteren: “De regen is het spel samen met de warmte van de sterren, Probeer de schoonheid te ervaren in elk element, Die de natuur ons wil laten leren, Van de regen en de drup Naar ongekende warmte. Komt al het leven voort uit alle elementen, Is dit niet de echte verbintenis, Van een eenvoudige druppel die naar beneden valt, Een geschenk aan de aarde, To...

  INFINITY CROSSING Er is een kruispunt dat je niet kunt aanwijzen op een kaart. Geen straat komt ernaartoe, geen bord vertelt welke richting je moet kiezen. En toch komen daar alle wegen samen. Het is het punt waar verleden en toekomst elkaar even raken in het enige moment dat werkelijk bestaat: nu. Horizontaal beweegt het leven door tijd en ruimte. Van geboorte naar einde, van begin naar begin, van herinnering naar verwachting. Maar misschien is er meer. Misschien loopt er door ieder moment ook een verticale lijn. Van wat zichtbaar is naar wat niet zichtbaar is. Van materie naar energie. Van lichaam naar bewustzijn. Van denken naar voelen. Van voelen naar dat stille weten waarvoor soms geen woorden bestaan. En dan ontstaat het kruispunt. Niet als een eindpunt, maar als een ontmoeting. Waar verschillende richtingen voor een fractie van een moment één geheel vormen. Misschien kruist daar wat geweest is met wat nog kan worden. Misschien kruisen daar keuze en mogelijkheid. Misschien ...