Een fluistermoment…

“….Twee fluistermomenten neuriën zachtjes hun levensprincipes. Naast elkaar vervellen woorden als vruchten van een boom, elk een eigen richting. Diep in de grond als voeding voor elk wezen dat het vinden kan. En langzaam naar de diepte voor een nieuw ontstaan, als uit de duistere aarde een vrucht het licht weet te vinden. Terwijl de aarde meezingt met de klanken die gegeven worden, uitgedrukt in geloof en overtuiging. Is er nog een andere fluistering met andere principes die als een wind de hoogten verkent. Om van vorm te veranderen na het verlaten van de dampkring van deze aarde. Ondervindt het een dans tussen sterrenstof en gekleurde nevels, daar waar anderen met een blind zicht alleen duisternis en leegte kunnen zien. Creëren deze klanken geheimen, heel dichtbij tot voorbij elke horizon van het denken….”

Een passage die niet in een boek te vinden zal zijn, behalve woorden die hierop lijken. Maar een andere essentie zullen hebben dan hier wordt uitgedrukt. Omdat dit een passage is uit een boek dat nu nog niet geschreven is, maar nog moet ontstaan. De twijfel in de keuze is of dit in dit levensmoment is. Of dat een ander als ik door een sterfmoment weer verder gaat. Leven kent geen begin of een einde, maar is een continu proces van transformatie. Waarin geboorten in het stoffelijke en de sterfte als terugkeer naar het energetische een route is die eigenlijk gewoon verdergaat. Een leermoment is niet gekoppeld aan één leven, alleen omdat je bewustzijn hier een ankerpunt heeft en alleen in zelfbewustzijn de huidige grenzen als enige waarheid kan accepteren. Omdat in diezelfde acceptatie juist een van de leerdoelstellingen ligt. Om de potentie die al volledig in ons aanwezig is van slapend tot wakker en zelfbewust om te kunnen zetten. Zelfbewustzijn & Leermomenten. Volmaaktheid & Onvolmaaktheid. Stoffelijk principe & Energetisch principe. Balans en Disbalans. Alle verbanden en tegenstellingen zijn nooit één op één uit te drukken. Omdat wij nu alleen in staat zijn tegenstellingen waar te nemen. Dat wil niet zeggen dat onze waarneming compleet en perfect is. Het is geen absolute waarheid, alleen maar een onvolmaakt stukje van een groter principe dat wij nog niet kunnen bevatten. Het is zoveel meer dan wat wij nu als totaliteit kunnen accepteren.

“…..Een spiegelbeeld toont in een waterplas een tafereel. Een regenbui en zonneschijn gaven mij even het moment te beseffen dat ik naar mezelf keek. Alles in mij zo leeg, terwijl duizenden gedachten door mij heen waaien. Is het een instinctieve duik in het water die mij heerlijk verwelkomt. En wegtrekt uit dat vele denken, zoek ik een vis in het water. Dat schijnt toch een perfect ontbijt voor een vogel als ik te zijn. En als vissen zijn de gedachten in mijn denken vervlogen naar de diepte van mijn bewustzijn. Om soms even te mogen komen op stille momenten. Waarin het overleven even geen aandacht geeft aan mijn vraag….”

Een stuk uit hetzelfde boek als waar ik mee begon. Maar een ander hoofdstuk dat ooit zal worden beschreven. Het vertelt in eenvoud het verhaal van een beginnend leven. Zo in onschuld geboren. Om kort te denken, maar snel in instincten het leven verder te gaan ondervinden. Want het gaat om het overleven van het eigen bestaan. Of dit nu een vogel is of een groter dier zoals de mens eigenlijk is. Elk soort op deze aarde wijdt zijn leven op wat voor manier dan ook aan het willen overleven. Alleen heeft de mens het voordeel dat zijn dierlijk instinct een trede hoger heeft kunnen bereiken. En zelfbewustzijn zijn intrede kan doen. Overleven is voor sommigen juist denken en beschrijven. Een tocht die niet alleen het innerlijk van de persoon kan laten bewegen in een opwaartse groei. Alsmede dat het een spiegeleffect heeft, waarin woorden die een universele waarheid bevatten sleutelelementen zijn voor ieder ander. Die het aandurft verder te kijken dan de eigen echo als een natuurlijke grens heeft ingesteld.

Altijd als ik dacht, waren het boeken vol die ik schreef in alleen mijn gedachten. Maar de echte groei is dit te delen. Zeker in een tijdstip waarin mensen hun woorden en gedachten zo makkelijk tot de verste hoeken kunnen laten reiken. Het is zowel een mogelijkheid voor de denker als de lezer (en hoe vaak is daarin een wisselwerking te vinden die kan ontstaan) om hierdoor juist bewust te leren hoe we verder dan de gekozen horizon levensprincipes kunnen leren zien. Dat begint met het vergaren van inzicht. Inzicht krijgen begint met geen inzicht hebben (of slechts een klein beetje). Laat je niet stoppen in deze reis doordat je aan jezelf gaat twijfelen. Omdat je gelijk eisen (on)bewust aan jezelf wilt koppelen dat je eerst iets moet zien of begrijpen. Accepteer de leegte die je ondervindt. Zodat je later de volheid kunt accepteren die er eigenlijk is. Kijken naar je eigen leven kan een begin zijn. Waar kan een bepaalde levensles in zitten. En was deze les maar eenmalig voor korte duur? Of kwam deze steeds in een andere vorm terug? Durf je te herkennen en te erkennen wat er aan zelfbewustzijn geleerd en geaccepteerd moet worden? Ondanks dat er een ‘ja’ kan worden gezegd, zullen bepaalde situaties zich toch blijven herhalen. Dit komt omdat een les veel meer bevat dan alleen een bepaalde situatie. Alleen omdat wij in tweedracht leven (zien alleen duisternis en licht om te weten dat de ander bestaat), zijn we gewend om alleen op één element (of twee) een conclusie te trekken. Dit is de spreekwoordelijke horizon die kunstmatig door onze echo is aangemaakt. Waar we moeten leren verder te kijken dan we denken dat er is.

Een voorbeeld van een baby die geboren wordt in een bijzonder gezin. Waarin de vader een agressief en actief karakter heeft. Terwijl de moeder passief is en in zichzelf verkeert. De vader is van nature aardgebonden. Dat wil zeggen gebonden aan drank en gokken tot veel lichamelijke aardse zaken waarop gericht wordt. De moeder richt zich op het spirituele vlak. Eigenlijk is de actie op het leven van de vader gekomen uit een angst waarvoor hij in agressieve daden alleen maar wil vluchten. Deze levensuitdagingen die hij ondervindt zullen zich alleen maar herhalen. Tot een volgend leven het als herhaling weer aanbiedt (eigenlijk gaat de les gewoon door). De moeder denkt spiritueel te zijn maar vlucht eigenlijk ook. Niet in aardse zaken maar in een zogenaamd spiritueel licht. Dit verlicht zijn zal zich in allerlei levensprincipes alleen maar uiten in het overbelicht worden. Waarin niet letterlijk een blindheid ontstaat. Spreekwoordelijk wel tot haarzelf, maar eerder ook een soort stilstand van elk gevoel om het leven te kunnen voelen zoals het zich steeds wil aanbieden. De vader en moeder scheiden natuurlijk uiteindelijk. Terwijl de vader en de moeder op spiritueel vlak elkaars spiegels waren. Een mogelijkheid om zichzelf te zien. En in het tegenovergestelde te kunnen ontdekken via de ander. Om zo de horizon van de eigen echo meer op een natuurlijke stand te kunnen plaatsen. Wat meer zelfbewustzijn zal creëren. En deze twee tegenstellingen zijn maar twee principes in twee mensen die je als leerdoelstelling kunt herkennen. Er zijn er veel meer. Bijvoorbeeld de zoon die geboren is en al jong de stress en het geweld ondervond. Dat bepaalde eigenlijk zijn leven door wat hij meemaakte. Wat zijn de leerdoelstellingen? Als je ervan uitgaat dat hij al vanaf de babytijd voor zijn moeder er wilde zijn. Omdat je de boosheid zag aan vaders kant en de hulpeloosheid aan moeders kant. Een leerdoelstelling kan zijn dat je empathie moet ontwikkelen. Dat zorgzaamheid voor een ander, meer dan alleen jezelf, een aandachtspunt is. Maar het is zoveel meer. Dit kind moet zowel bewuster de zorgzaamheid in het leven ondervinden. Alsmede dat hij de agressiviteit die elk mens heeft moet ontdekken. En ook moet accepteren. Een mens als tegenstelling is het licht en de duisternis. En beide moet je accepteren om uiteindelijk de ontelbare kleuren te kunnen zien. Die er altijd geweest zijn maar die je nooit zag. Je zag de spreekwoordelijke lege ruimte met hier en daar een ster. Terwijl er zoveel meer aanwezig is buiten ons zicht. Natuurlijk zijn er meer levenslessen zoals voor jezelf opkomen in een steeds groter wordende wereld. Grenzen bewust durven nemen en dit ook kunnen uiten. Want de wereld van baby tot kind, tot jongvolwassene, tot de ouderdom die ons komt halen, wordt steeds groter en is onderhevig aan zoveel veranderingen. Naarmate we groter worden en het leven meemaken zoals het is. Om niet alleen het noodzakelijke te ondervinden, gericht op zelfbehoud en voortgang (het hapje en het drankje). Maar dat we ook de kans nemen om ons zelfbewustzijn wakker te laten worden. Zodat in de groei die we maken (op welke leeftijd dan ook), de grote wereld nog groter is geworden. En niet alleen deze aarde waarop we leven zien. Maar zoveel meer, zoals er ook zoveel meer hoofdstukken aanwezig zijn in een les.

Daarom: accepteer de leegte die je eerst ondervindt. Om het onwetende te kunnen dragen. Want dit dragen is als een geestelijke voeding die je groter zal maken. Van een spreekwoordelijke baby tot een volwassen persoon. Accepteer dat je nu alles als licht en duisternis ziet (spreekwoordelijk). Maar accepteer ook dat alles al volledig en volmaakt is. Maar dat alleen ons zicht het niet kan waarnemen. En dat dit niet kunnen waarnemen juist de groei is die wij ondergaan. Want zo is de weg in ons materiële omhulsel niet volmaakt. Ons geestelijk omhulsel is ook niet volmaakt. Alleen op geestelijk niveau ben je in het universele licht. Terwijl je op materieel niveau in de duisternis leeft. Lees: een wijder bewustzijn met kennis. En beperkt zijn in een stoffelijk leven. Dat je in dit stoffelijke leven wel alle levenskennis al in je draagt. Maar dat je op geestelijk niveau ook beperkt bent. Omdat beide elkaar moeten leren begrijpen. Er is een derde goddelijk principe dat beide samenvoegt tot een element dat één compleet geheel is. Beide zijn dat nu niet en hebben elkaar nodig.

Om het af te sluiten iets om over na te denken. Healing wordt gericht op energetische principes. Is dit volmaakt en compleet? Of is het een beperking, omdat je met healing zowel materiële als geestelijke elementen moet leren gebruiken? En bestaat daarin wel mannelijke en vrouwelijke energie? Of koppelen we dit alleen aan een tegenstelling? Omdat wij de volledigheid nog niet kunnen bevatten?

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer.

W.O.L
Whisdom Opportunity Love