TUREN (gedicht)

 

- TUREN

een eenrichtingsweg
naast onze blik
alleen maar rechtuit
een blinde waas
brengt een zelfgemaakte
horizon 
zo dicht bij

goed,
het is zoals het is
in zelfgekozen woorden
mijmerend,
maar niet hardop
want de zwaartekracht
is nu haast niet te lopen
moeizaam, als we
elkaar blijven aanstaren
met verborgen
een kleine lach

samen de zwaarte
die we gewoon
niet meer tillen
de massa terug,
de aarde in
zien we in een
opkomende morgen zon
welk geheel
wij hebben gebouwd

samen
op ons levenspad
is het een nieuw hoofdstuk
dat wij samen herkennen
in de lach van die nieuwe
dag
waar we in zullen opgaan
in het licht

een nieuwe kracht
een dieper zicht 
ons leven
met wat was
achterlatend
net als de moeheid
die er even was

- vernieuwing 

🙏 W.O.L.
Whisdom Opportunity Love 








Reacties

Populaire posts van deze blog

The Infinity Crossing VI: Het punt waar alles elkaar ontmoet

De werkelijkheid is een eindeloos denken.

Wijn Zout Water en Brood