De werkelijkheid is een eindeloos denken.

 

De werkelijkheid is een eindeloos denken. 

Er is altijd een punt dat voorbij je bewuste waarneming ligt. Een blinde vlek waarin je denkt de totaliteit van het leven te ervaren, terwijl je eigenlijk maar een deel ervan bewust waarneemt. Beslissingen maak je in het leven op basis van onvolledige feiten, omdat er een beperking is in het zien van belangrijke punten in het leven en het met elkaar verbinden ervan tot een totaalbeeld.

De werkelijkheid die wij waarnemen ligt voor een groot gedeelte buiten ons bewuste waarnemen. Dat wij als soort fouten maken is daarom niet vreemd, maar in zekere zin alleen maar logisch. Er is geen vaste constante waar het punt van bewuste waarneming ligt en waar onze onbewuste waarneming begint. Dit grensgebied is per persoon verschillend. Daarmee kun je ook zeggen dat de werkelijkheid niet hetzelfde is voor iedereen.

De werkelijkheid wordt vastgelegd op een punt waar de massa het over eens is, en reikt tot voorbij onze grenzen. Dit is afhankelijk van hoe ver onze wetenschappelijke kennis op dit moment ontwikkeld is en hoever we op basis van wetenschappelijke metingen kunnen kijken, dan wel individueel kunnen waarnemen.

Het bijzondere ligt in het gegeven dat wanneer een persoon de werkelijkheid bewuster en dieper ervaart, dit vaak als een fabel wordt gezien, omdat de massa dit niet kan waarnemen en de wetenschap zich nog op een bepaald verwerkingsniveau bevindt. De persoon in kwestie neemt de werkelijkheid dus dieper waar dan de rest. Natuurlijk moet men kritisch blijven, omdat even vaak een werkelijkheid wordt gevormd door geloof en overtuigingen.

In naam van geloof ziet een groep mensen de werkelijkheid anders dan de massa. Vaak is er echter geen sprake van een groter zelfbewustzijn, maar eerder van kuddegedrag. Daarmee wil ik zeggen dat het beeld van de werkelijkheid niet wordt gevormd op basis van de nu beschikbare feiten of een grotere bewustwording van het individu, maar op basis van wat binnen zo’n gemeenschap door enkelen is bepaald. Zij bepalen hoe men binnen de groep moet denken.

Dat er voor je bepaald wordt hoe je moet denken, komt in alles terug. Niet alleen binnen geloofsgemeenschappen, maar ook in wat de wetenschap op dit moment kan verklaren of wat de massa zegt hoe het zit. Enkelen bepalen voor de meerderheid hoe het leven gezien moet worden.

Er zijn regels nodig. Er is structuur nodig, willen we als mensheid in een opwaartse spiraal van ontwikkeling blijven. Daarom moet er een vast punt worden aangewezen. Op zich zijn we daarin geslaagd, met uitzonderingen. Dit alles tezamen is een vereiste om verder te kunnen ontwikkelen. Er moet een algemeen ijkpunt worden vastgelegd.

Tegelijk moeten er ‘andersdenkenden’ zijn die bewust voor wrijving zorgen, zodat mensen opstaan en zelf verder gaan denken. Mensen die vragen stellen en niet zomaar alles aannemen. Dit zijn de mensen die wetenschappelijke vooruitgang brengen en de massa helpen om het leven op een andere manier te bekijken.

Een persoon ziet de werkelijkheid nu anders dan iemand 200 jaar geleden, of zelfs 100 jaar geleden. Laat staan in vergelijking met dezelfde persoon in de 20e eeuw. En hoe zal iemand over 20 jaar de werkelijkheid zien? Hoe anders zal dat zijn ten opzichte van het heden?

Een van de trainingsmethoden om je zelfbewustzijn te vergroten is het beoefenen van meditatie. Ga jij mediteren? Misschien word jij morgen wel de pionier die overmorgen helpt om de werkelijkheid groter te zien.

Er zijn, zoals ik eerder zei, ook groepen mensen die de werkelijkheid bewuster waarnemen dan de massa. Vaak worden zij bestempeld als spirituele mensen. Spiritualiteit is ook wetenschap, maar ligt voorbij de vaste waarden die we nu kunnen waarnemen. Uiteindelijk is het een kwestie van tijd. De spiritualiteit van nu is de wetenschap van morgen.

Maar ook binnen de spiritualiteit zijn er enkelingen die het anders zien, omdat zij niet aannemen wat de massa binnen die groep bepaalt. Er wordt geleerd dat het stoffelijk lichaam tijdelijk is, dat de ziel daarin incarneert en dat bij sterfte het lichaam verdwijnt terwijl de ziel terugkeert naar het hiernamaals.

Maar wat als materie en geest energetisch met elkaar verbonden zijn, terwijl wij deze eenheid niet kunnen waarnemen? Wat als de ziel slechts een gedeelte van onze totaliteit is en het hiernamaals ook een onvolmaakte staat? Wat als incarnatie twee kanten op werkt? Materiële en energetische deeltjes die samen onze totaliteit vormen, waarbij noch hemel noch aarde het eindpunt is, maar een derde noemer: de eenheid tussen deze twee uitersten – materie en energie.

Deze zienswijze wordt door veel mensen die zich spiritueel noemen niet begrepen, terwijl zij dezelfde beperkingen hanteren als de massa waartegen zij zich afzetten. Zo verschilt de werkelijkheid tussen mensen. Het anders denken ligt tussen alle mensen vast als noodzaak om te blijven ontwikkelen. Starheid komt op elk niveau voor, zelfs binnen groepen die zichzelf als verlicht beschouwen, maar tegelijk verblind zijn doordat hun grenzen van ‘zijn’ vastliggen.

De werkelijkheid is een eindeloos denken. 🙏

W.O.L. – Wisdom Opportunity Love (Marco)