The Infinity Crossing IV - De verticale as van bewustzijn

The Infinity Crossing

De verticale as van bewustzijn

Waar tijd vertraagt en aanwezigheid ontstaat

Er zijn momenten waarin tijd lijkt te verdwijnen.

Tijdens diepe concentratie.

In meditatie.

In een plotseling gevoel van verwondering.

De klok tikt nog, maar jouw ervaring ervan verandert. Minuten worden seconden. Of seconden worden eeuwigheid.

Wat gebeurt hier?

Binnen The Infinity Crossing wordt dit gesymboliseerd door de verticale energiestroom — de as die door de horizontale tijdslijn heen beweegt. Dit is de as van bewustzijn.

Wat neurowetenschap zegt over bewustzijn en tijd

De hersenen registreren tijd niet met één centrale klok. In plaats daarvan ontstaat tijdsbeleving uit samenwerking tussen meerdere hersengebieden, waaronder de prefrontale cortex, de basale ganglia en het cerebellum.

Wanneer je volledig opgaat in een ervaring — wat psychologen de flow state noemen — verandert deze activiteit. De hersenen verwerken minder zelf-reflectieve informatie. Het gevoel van “ik” vervaagt naar de achtergrond.

Daardoor verandert ook de ervaring van tijd.

Je bent niet meer bezig met tijd.

Je bent bezig met zijn.

Neurologisch gezien is bewustzijn dus niet statisch. Het kan verschuiven tussen verschillende toestanden, elk met een eigen relatie tot tijd.

Wat mystici al lang beschrijven

Lang voordat hersenscans bestonden, beschreven mystici dezelfde overgang.

Ze spraken over:

stilte achter gedachten

aanwezigheid zonder inspanning

een toestand waarin verleden en toekomst wegvallen

Niet als een theorie, maar als een directe ervaring.

In deze toestand ben je niet bezig met herinnering of verwachting. Je bent volledig hier. Mystici noemen dit soms het eeuwige nu.

Niet omdat de klok stopt, maar omdat de identificatie met tijd stopt.

De verticale beweging: van identificatie naar waarneming

De verticale as in The Infinity Crossing symboliseert een verschuiving:

van volledig geïdentificeerd zijn met ervaringen → naar het waarnemen van ervaring zelf.

Onderaan de as bevindt zich volledige onderdompeling in materie en tijd. Hier lijkt alles vast, urgent en afgescheiden.

Naarmate bewustzijn zich omhoog beweegt, ontstaat ruimte. Gedachten worden zichtbaar als gebeurtenissen, niet als identiteit. Tijd wordt iets wat ervaren wordt, niet iets wat je bent.

Dit is geen ontsnapping uit de werkelijkheid, maar een andere positie binnen dezelfde werkelijkheid.

Je bent nog steeds hier.

Maar je bent ook de waarnemer van hier.

Het brein als ontvanger, niet alleen als producent

Een groeiend aantal neurowetenschappers en filosofen onderzoekt een intrigerende mogelijkheid: wat als het brein bewustzijn niet alleen produceert, maar ook ontvangt en filtert?

Zoals een radio een signaal omzet in geluid, zou het brein een breder veld van bewustzijn kunnen vertalen naar individuele ervaring.

Dit idee is nog niet bewezen. Maar het sluit opmerkelijk goed aan bij mystieke tradities die spreken over bewustzijn als fundamenteel, en materie als een manifestatie daarvan.

Binnen dit perspectief is de verticale as geen fysieke plaats, maar een afstemmingsrichting.

Niet weg van de wereld, maar dieper erin.

Het kruispunt in jezelf

Elke dag beweeg je langs deze as, vaak zonder het te merken.

Wanneer je volledig opgaat in stress, beweeg je omlaag — dieper in identificatie met tijd en vorm.

Wanneer je stil wordt en waarneemt zonder oordeel, beweeg je omhoog — richting ruimte en aanwezigheid.

Beide bewegingen zijn deel van mens-zijn.

The Infinity Crossing herinnert ons eraan dat deze verticale as altijd aanwezig is. Niet ergens ver weg, maar hier. In jou.

Niet als iets wat je moet bereiken, maar als iets wat je kunt herkennen.

Reflectievraag:

Wie ben je, in het moment dat je je gedachten waarneemt, in plaats van erin mee te gaan?

🙏 W.O.L.

Whisdom Opportunity Love