ZIELENPIJN (THE INFINITY CROSSING)
ZIELENPIJN THE INFINITY CROSSING Een gedicht geschreven door mij — heden ZIELENPIJN Dwarrelend in rondjes, bestemmingsloos, onthutseld, noch beneden, noch boven te vinden. Een richtingloos verhaal. Maar als het lot, als een stiekem zelfgemaakte keuze, het dwarrelende stuk papier, als een losgescheurd hoofdstuk van een levensverhaal, het boek weer weet te lijmen, kent kaft en index tot de laatste bladzijde. Het einde van het verhaal vindt zijn vrede; een rustend hart in het weer willen lezen van alle verloren woorden. Geeft elke strijd een rust in eenvoud, met als eindwoord: ik laat je LOS. THE INFINITY CROSSING Want niets wat werkelijk heeft liefgehad, verdwijnt. Het verandert slechts van vorm. Zoals water de wolk wordt, de wolk weer regen, de regen een rivier, en de rivier uiteindelijk de oceaan herkent waaruit zij ooit geboren werd. Zo reist de ziel. Niet in rechte lijnen. Niet gevangen in begin of einde. Maar in cirkels die ste...