Een laatste blik

Een laatste blik, o inwonend kind.

Een afscheid schenkt de morgenzon aan deze nieuwe dag.

Voor het laatst richt mijn blik zich op jou.

Ogen die schitteren van trots op wie je bent geworden,

en op de weg die naar elke nieuwe morgen zal leiden.

De kracht om uitdagingen te weerstaan en te overwinnen,

draag je stevig in je hart.

En niet alleen de trots, maar ook alle onuitgesproken woorden,

zwijgzaam door ons beiden begrepen.

Er schuilt ook een heel kleine traan.

Want de weg vanaf je geboorte,

en de route van kind, gedragen door o zo veel plezier,

draagt in elke stap een bijzonder mooie steen.

En elke gevormde steen is een weg geworden

waarop wij zo lang samen hebben mogen zijn.

Zie de traan die een afscheid zegt,

niet tegen mijn kleine jongen,

maar tegen wie je nu bent geworden:

een bijzonder mooie man.

De toekomst is nog in mist verhuld,

wachtend tot elke stap die we maken

vorm krijgt in een wonderschoon licht.

Het is mijn liefde voor mijn kind

die er altijd zal zijn,

op welke wegen wij ons ook zullen begeven.

Ik verdring die ene traan niet,

maar verwelkom hem met een trots

die bijna onhoorbaar fluistert:

"Maak een mooi vervolg van dit bijzondere leven."

Liefde overbrugt elke kilometer,

en wij schrijven allen voort

aan ons eigen levensverhaal.