Het ritme van het hart (gedicht)
Het ritme van het hart
Verwrongen
Als mijn gelaat
gegrepen wordt
Door de vuisten
Van het moment
Houd ik mijn blik
vast
Turend in een koker
Een stramien gezicht
Waarvoor even
niets meer bestaat
Niet knipperend
Oogleden die willen
spelen
Ook geen blikken
Die willen vangen
Alles om mij heen
Want als een zelf-
gevlochten regel
Komend uit de
boekdelen
Van het verstand
Omstrengelt elke
regel mijn verstand
En verstrakken mijn
spieren
Wanneer eindelijk
het moment
Zich wil laten zien
Alsof mijn lichaam
Vervormd wordt tot
een raket
Hoger dan mijn echo
kan bevatten
Explodeer ik na een
eeuwigheid
In een lach
En waterdruppels
overal
Nee, zegt mijn nu-
levenshart
Met blikken die weer
mogen turen
Het is een waterval
geworden
De sprong
In de diepte van het
water
Al zwemmend in
gelach
Raak ik de oever
weer aan
Het eeuwige kind van
plezier
Dat in niet-
verstaanbare woorden
Onsterfelijkheid
beschrijft
In het moment het
weer te mogen omarmen
Het ritme van het
hart


Reacties
Een reactie posten
Een reactie zou mooi zijn...