Vederlicht (gedicht)

 

Vederlicht

Laat mijn hart niet meegaan
in al die wisselende zwaartekrachten,
maar laat me het gewoon zien.
Smelten mijn woorden in het rond,
terwijl ik in gedachten verder tol,
gewichtloos zwevend
met alle wolken,
tot ik verder ga, snel als een komeet,
als een speelbal tussen alle sterren,
om neer te gaan,
o, zo diep in de aarde,
duister als een monster.
Nooit te stillen eet het mij op.
Verdwaal ik in het niets.

En als mijn hand alles omvat,
een eindeloze greep,
sterrenstof en materie
in het midden van mijn handpalm,
kijk ik terug naar die altijd
starende ogen in de spiegel
van mijn ziel.

Zonder begrepen woorden
is er het oordeel
dat mijn eigen hart velt.

Wat heb ik lief?
Waar ligt mijn falen?
Welke strijd grijpt mij aan?
Zijn ze er nog,
al die demonen,
in het niets verborgen,


maar niet vergeten?

Om ook te zien,

in het oordeel de liefde,
de pracht,
de essentie die ik altijd voelen wil.

Tot begrip is gekomen
mijn geschreven oordeel,
dat ik steeds meer wil horen
en mijn hart lichter wordt.

Vederlicht


W.O.L.

Wisdom Opportunity Love







Reacties

Populaire posts van deze blog

The Infinity Crossing VI: Het punt waar alles elkaar ontmoet

8 Tekenen van een geest die anders denkt dan de massa

7 Geheime Redenen Waarom Je Jonger Lijkt dan je Leeftijd