De menselijke bewustzijn ‘ladder’
De
menselijke bewustzijn ‘ladder’
“Ik weet vooraf niet altijd waar mijn
woorden mij naartoe brengen. Ik begin met een gedachte en tijdens het schrijven
ontstaat de volgende gedachte vanzelf. Misschien schrijf ik daarom niet wat ik
al weet, maar ontdek ik tijdens het schrijven wat ik nog niet wist.”
Wie…?
‘Wie ben ik’ is
historisch gezien een bekende zin waar op vele manieren over is geuit. Iedereen
heeft dit toch wel meekregen toch. En tegenwoordig ook daarna: ‘wie zei dat ook
alweer…’ Nou heb je toevallig gehoord van Socrates (ca. 470-399 v. Chr.). Of
David Hume (1711-1776). Als deze twee voorbeelden niets zeggen moet je wel de
naam Friedrich Nietzsche (1844-1900) herkennen toch? Er is veel naslag te vinden
hierover wat best interessant leesvoer kan zijn.
Wat zegt The Infinity Crossing
Als jij met
“Wie ben ik?” bedoelt: Ben ik mijn lichaam, mijn gedachten, mijn ervaringen,
mijn bewustzijn of iets dat daarachter ligt?, dan sluiten vooral Socrates,
Descartes, Hume en Nietzsche interessant op elkaar aan.
Wie ben ik, als mijn
lichaam voortdurend verandert, mijn gedachten veranderen en mijn ervaringen mij
blijven vormen?
Wie ben ik?
Wie ben ik
eigenlijk?
Ben ik mijn
lichaam, dat vanaf mijn geboorte voortdurend verandert?
Ben ik mijn gedachten, die komen en gaan?
Ben ik mijn ervaringen, die mij gevormd hebben tot wie ik vandaag ben?
Of ben ik meer dan dat alles samen?
Als mijn
lichaam verandert, maar ik toch het gevoel houd dat ik dezelfde persoon ben,
wat is dan datgene wat mij werkelijk mij maakt?
Misschien is
zelfbewustzijn wel het begin van die zoektocht. Het moment waarop je niet
alleen leeft, maar jezelf ook bewust wordt van het feit dat je leeft.
Dan verandert
de vraag.
Niet alleen:
Wie ben ik?
Maar ook:
Wat ben ik?
Waar kom ik vandaan? En wat blijft er van mij over wanneer alles wat ik dacht
dat ik was, verandert?
Misschien is dat precies waar de zoektocht naar binnen begint. Niet om direct een antwoord te vinden, maar om steeds verder te ontdekken wat er achter het zichtbare bestaan verborgen ligt.
Wie wil ik
dat ik zelf ben?
Nu gaan we van
een simpel begin: “Wie ben ik en wie zei dat ook alweer?” naar een
diepergaand stuk volgens de leer van The Infinity Crossing.
Natuurlijk wil
ik dit schrijven eindigen waar het een stuk dichter bij het begrijpen ligt.
Althans, dat is de bedoeling natuurlijk.
Voel je vrij om
mij altijd te contacten voor vragen.
Maar om dichter
bij het begin te komen: de nuchtere mens van vandaag.
Die kijkt in de
spiegel of rechtstreeks naar een ander. Meestal in de spiegel, want we kijken
graag naar onszelf. Toch? En wie praat er nu niet tegen zichzelf?
Een nuchter
persoon zegt dan:
“Ik weet
heus wel wie ik zelf ben. Ik sta elke dag op en herken mezelf direct als ik
weer in de spiegel staar.”
Dat kan logisch
zijn, maar er zit misschien ook een groot humorgehalte in.
Want dan komt
de vraag hierop:
“Klopt dit
wel?”
Vanaf het begin
dat we worden geboren, bepalen onze ouders of verzorgers voor een groot deel
wie we zijn. Als eerste stap natuurlijk. Want zodra je kunt lopen en andere
mensen leert kennen, gaat dit proces verder.
Zo gaat het van
je schooltijd naar jongvolwassenheid en vervolgens naar het ouder worden.
Deze pakketjes
van “wie we zijn”, wat met onze genen meekomt en verder wordt gedragen
door onze sociale omgang, zowel positief als negatief, zijn eigenlijk een soort
overlevingspakket.
Een pakket dat
we als soort nodig hebben om te overleven.
Dit is geen
schande, maar een noodzaak.
Maar het is ook
een keuze om alles op een moment in je leven los te laten. Niet omdat alles wat
je hebt geleerd verkeerd is, maar om te kunnen ontdekken wat jouw ware zelf is,
buiten alle schillen die dit ware zelf bedekken.
Dit is niet
verplicht.
Maar het biedt
wel de kans om succes en rijkdom te kunnen behalen. En dan bedoel ik rijkdom
niet per se materieel.
Want zodra je
je ware potentieel herkent, kun je zelf kansen creëren.
En naar wat ik
zie, denken mensen dit wel te hebben gevonden. Maar is dat zeker niet het
geval.
Of je nu arm
bent of te veel geld hebt, dat maakt uiteindelijk niet uit.
Het zelfgesprek
gaat dan van:
“Wie ben
ik?”
naar:
“Wie was ik
ook alweer?”
Zodra je beter
herkent wie je bent, herken je daarin ook de verschillende verdiepingen van het
bewustzijn.
Bij alle
indrukken in je leven filtert ons brein dit. Wat belangrijk is, gaat naar ons
bewustzijn. Wat minder belangrijk is, gaat naar ons onderbewustzijn.
Maar wat niet
nodig is, of wat te heftig is, kan daar ook naartoe gaan als een vorm van
zelfbescherming. Een onbewust proces.
Maar ons gedrag
in het leven en hoe we op anderen reageren, zijn vaak impulsen uit emoties
waarvan we de oorsprong niet meer weten.
Toch hebben ze
wel invloed op ons leven.
Het komt te
vaak voor dat we door bepaald gedrag een lastig of zelfs niet te leven bestaan
ondervinden. Door gedrag dat in het verleden wel zijn doel had, maar nu niet
meer.
Alles loslaten
helpt je om dit te herkennen.
Zodat de actie
van nu komt uit de reactie van nu, en niet vanuit het verleden.
Er is ook een bovenbewustzijn,
dat een grote rol speelt in verhouding tot het onderbewustzijn.
Het
bovenbewustzijn gaat op een breder vlak om met tijd en ruimte.
Mensen geven
dit de term “spiritueel”, wat al snel een titel heeft gekregen die
richting “zweverig” gaat.
Maar binnen The
Infinity Crossing zie ik dit anders.
Het is niets
anders dan wetenschappelijke en biologische feiten die voorbij ons huidige
waarnemingsniveau liggen. Wat direct te maken heeft met hoe sterk en hoe groot
ons zelfbewustzijn is ontwikkeld.
De koppeling
met het onderbewustzijn is dat dit gezien kan worden als een opslagplaats. Waar
het bovenbewustzijn de data uit kan halen die het op dat moment nodig heeft.
Maar deze
opslag is niet alleen gebonden aan dit huidige leven.
Binnen The
Infinity Crossing herbergt deze informatie ook informatie van vorige
levens.
Eigenlijk vanaf
het begin dat we als licht gingen neerdalen in de duisternis.
Waar de eerste
vraag al werd gesteld:
“Wie ben
ik...?”
Het is niet
nodig om op elk moment je te richten op je hoger bewustzijn. Of voortdurend te
turen naar wat er allemaal opgeslagen is in het onderbewustzijn.
Deze scheiding
is niet voor niets aanwezig.
Maar als
individu blijven we onszelf ontwikkelen.
Waarbij de
grenzen en de omvang van deze drie niveaus continu veranderen.
En misschien
komen we daarmee uiteindelijk weer terug bij het eenvoudige begin.
De vraag
waarmee alles begon:
Wie ben ik?
Maar na deze
hele reis door bewustzijn, onderbewustzijn en bovenbewustzijn krijgt die vraag
een andere betekenis.
Want misschien
gaat het uiteindelijk niet alleen om te ontdekken wie je bent.
Misschien gaat
het er ook om dat je beseft dat een groot deel van wat jij denkt dat je bent,
onderweg is ontstaan.
Door je genen.
Door je ouders.
Door je
omgeving.
Door je
ervaringen.
Door je
emoties.
Door wat je
hebt meegemaakt.
En misschien
zelfs door wat je vanuit eerdere levens hebt meegenomen.
Dan blijft
uiteindelijk de belangrijkste vraag die we onszelf kunnen stellen:
WIE WIL IK
DAT IK ZELF BEN?
Misschien
begint daar pas echt de vrijheid om jezelf te ontdekken.
W.O.L. /
Wisdom Opportunity Love


Reacties
Een reactie posten
Een reactie zou mooi zijn...