EEN KUDDE ..
EEN KUDDE ..
Stampvoetend over de dam
Klinkende geluiden
Galmen door merg en been
Niet de ziel vergeten
Zoiets als een kudde
Ongerijmde woorden
Met niet-aansluitende zinnen
Gemompel overal
Vanuit elke steen
En door het water
Alsof een geschreeuw
Golven voortbeweegt
Over stille wateren
Een wereld andersom
Bloeddruk verhogende elementen
Winnen bijna het spel
Die wanorde willen schenken
Als een Picasso
Woorden smijten tegen het doek
Wat wij leven durven noemen
Maar als de terneergeslagen handen
De aarde wanhopig aan zich vergrijpen
Zijn het de vele tranen
Die vanuit bijna dichtgeslagen ogen
Langs armen en benen
Met de handen als eerste verdwijnen
In die donkere diepte
Is dit het einde?
Waar alles gewoon verdwijnt
Na te lang
Niets te hebben begrepen
Tot het oog valt op een klein leven
Een tedere kleine bloem
Ontwaakt uit het leven
Gevoed door die enkele traan
Beweegt het in de hoogte
Bladeren die letters raken
Zinnen bij elkaar laten komen
Tot een kudde volgroeit
Bloemen en bomen
Die het verhaal herschrijven
Van pure wanhoop
Tot diepe rede
🙏 W.O.L.
WISDOM OPPORTUNITY LOVE
Een gedicht van Marco


Reacties
Een reactie posten
Een reactie zou mooi zijn...