Ik ben al geruime tijd bezig met het schrijven van gedichten en fantasyverhalen die de realiteit op een speelse manier reflecteren. Ook maatschappelijke vraagstukken, gezondheid en voeding komen vaak terug in mijn werk. Ik zie mezelf steeds meer als een Mind Artist, iemand die gedachten en emoties vertaalt naar kunst.
Met trots wil ik je vertellen over mijn nieuwste project: een muziekalbum gebaseerd op een van mijn gedichten. Het album is nog in de maak, maar ik deel graag de voortgang en inspiratiebronnen met jullie. Jouw reacties zijn van harte welkom, en ik nodig je uit om deze blog en mijn YouTube-kanaal te delen.
Laat je inspireren door mijn creaties, en laat mij door jou geïnspireerd worden. Samen kunnen we iets moois neerzetten.
Op YouTube
De basis:
Stap 2:
Stap 3:
3B
Versie 3b gemaakt om versie 3 niet naar mijn zin was, hoe ervaar je deze update?? Laat het mij weten 👌.
Stap 4: 🙏😆 (in aanmaak) (Met stuk zingen 😝🤭?)
Update version 4....
YouTube, follow me...!!
UPDATE 5
Mijn blog draait om liefde en respect, maar ook om de noodzaak om actief deel te nemen aan het systeem waarvan we allemaal deel uitmaken. Als je verandering wilt zien, moet je zelf in actie komen. Dat is precies wat ik probeer te doen met mijn blog.
Hoewel ik niet commercieel ben, heb ik wel steun nodig om mijn werk voort te zetten en zowel nationaal als internationaal te kunnen groeien. Jouw bijdrage, groot of klein, kan een wereld van verschil maken. Ik zou het enorm waarderen als je een bedrag dat je kunt missen, aan mij wilt schenken.
Samen kunnen we werken aan een betere toekomst, waarin liefde, respect en actieve deelname centraal staan.
Het vuur van ons bestaan Bevangen door het vuur In liefde bevangen, stijgend naar ongekende hoogtes. Een energetische explosie, een brenger van vernieuwing. Ons creatieve hart werkt aan een nieuw kunstwerk; emoties die als schilderkwasten onszelf volledig herscheppen. Of bevangen door het vuur, wiens wijsheid ons bevrijdt. Kennis die onze leegte weer overspoelt, dorstlessend in het verlangen te weten wat achter elke levensvraag steeds voor ons verborgen bleef. Door vuur verteerd, als een blijvende haat die, als een kankergezwel, de puurheid van onze ziel langzaam zal verteren. In een blinde waas blijven vechten – een zinloze daad, slachtoffer van de eigen echo. Vuur dat juist een schuilplaats biedt. Niet alleen tegen het geweld dat zo luid klinkt in de wereld, maar vooral tegen de stille donder in ons eigen hart. Waar, met een zelfgekozen angst, eigenlijk niet meer geleefd wordt. Een wandeling als een zombie in een dode wereld; illusies die met ketenen van vuur steeds krachtiger ...
Canet de Mar – een verborgen parel aan de Spaanse kust Tijdens mijn vakantie in Spanje besloot ik eens iets anders te doen dan de bekende hotspots opzoeken. Zo kwam ik terecht in Canet de Mar , een klein stadje aan de Costa del Maresme, net ten noorden van Barcelona. Misschien niet de eerste naam die je tegenkomt in reisgidsen, maar juist dat maakt het zo leuk. Wat direct opvalt, is dat Canet de Mar veel meer is dan alleen zon en zee. Het stadje ademt geschiedenis. Ooit groeide het uit dankzij de scheepvaart en later werd het bekend door de textielindustrie. Maar wat ik vooral bijzonder vond: overal in de straten kom je hints tegen van de modernistische architectuur – dezelfde stijl die je in Barcelona bij Gaudí ziet. Canet was namelijk de woonplaats van architect Lluís Domènech i Montaner, een van de grootheden van die tijd. Zijn oude huis en werkplek, het Casa Museu Domènech i Montaner , is zeker een bezoek waard. Natuurlijk hoort vakantie ook ...
Stel je voor! Stel je voor! Het is weer een nieuw jaar. En wat horen we allemaal? (Soms) te veel “de beste wensen”. Daarbij komen allerlei uitspraken over hoe we het nieuwe jaar beter en positiever willen beginnen. Doelen die we (eindelijk) willen behalen – en dat streven is op zichzelf altijd goed. Maar schieten we met al deze goede bedoelingen eigenlijk iets op? Is dit jaarlijkse opsommen van voornemens niet gewoon een vast ritueel geworden? Net als het ritueel om, ondanks alle mooie beloften, door te gaan op precies dezelfde route die we al kennen. Wat nou veranderingen? Ja, op het moment zelf – met een borrel of een smoothie, terwijl we genieten van al het prachtige vuurwerk. Maar amper een dag later… zijn we het alweer vergeten. Of weet jij nog alle mooie woorden van zojuist? Als ik terugkijk op wat er naar mijn idee het afgelopen jaar speelde (en natuurlijk ook al daarvoor), dan zie ik dat dit niet alleen verleden tijd is. Het is nog steeds actueel. Net als de wensen voor ...
Reacties
Een reactie posten
Een reactie zou mooi zijn...