WC papier

WC papier

Als we humor en tradities van vergaande en vergeten tijden gaan communiceren in de nieuwe tijd van vandaag, zou ik de volgende kreet willen zeggen:

"Ik kan m’n reet niet verlichten; zonder mijn hoeven op de lichten."

Dit is tenminste een variant op wat ze vroeger weleens zeiden onder de noemer 'grappig'. Humor is tijdbepalend, dat wil zeggen dat wat wij vroeger erg leuk vonden, we nu helemaal niet meer grappig vinden. Mensen veranderen nu eenmaal, dat is direct verbonden met onze culturele veranderingen, waarin wetenschap vooral een opwaartse trend is qua ontwikkelingslijn. Of dit nu ontwikkelingen zijn die goed zijn voor de leefbaarheid van onze planeet, is maar weer de vraag. Uiteindelijk maakt dat niet uit, want dat zijn de spelregels in ons zelfgemaakte economische systeem. Menselijkheid versus de leefbaarheid op aarde doet er niet toe. Behalve als dit economische ontwikkelingen tegenwerkt, of het mogelijke schade veroorzaakt waardoor de voortgang van dit project in gevaar komt. Dit klinkt erg direct en hard, raakt bij sommigen een mentale grens of dit niet al te overdreven is. Kort gezegd: "Nee!". Een iets minder verloren gegane kreet, die vast veel mensen nog wel kennen, is de volgende:

"Wijsheid komt met de jaren."

In mijn jeugd zag ik daarin een behoorlijk sterke filosofische betekenis. Vanuit het individueel menselijk aspect, tot op wereldniveau als soort (en nog verder het gehele leven), kennen we qua wijsheid een opwaartse groei. Dat wil zeggen in individuele termen dat je als kind open en jong onervaren het leven in gaat, dat fouten maken 'menselijk' is. En al bijna een voorwaarde om überhaupt te kunnen groeien. De kans op het maken van fouten, alsmede om succes behalen, groeit samen met de leeftijd. En de 'wijsheid' die met je meegroeit in je verdere leven. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen die individueel vastliggen, maar dat hou je altijd. Als mens groei je altijd met uitzonderingen omringd. Op maatschappelijk en wereldniveau zijn er diezelfde uitzonderingen waardoor meerdere mensen in een klasse gestopt kunnen worden. Zodat ze onder een bepaalde noemer bekend (en aangewezen) kunnen worden. Zodat sommigen hier oplossingen voor kunnen vinden, welke later door de massa overgenomen kunnen worden. En dat gezamenlijk, de kanslozen en kanshebbers, het geheel naar een hoger niveau kunnen tillen. Duurt dergelijke wijsheid bij een individueel persoon een mensenleven, op maatschappelijk niveau kent dit vele generaties. Het tijdbestek is overal in het universum (en multiversum) een zeer lastig onderwerp om precies (in een mensenleven) te kunnen omvatten. Maar is, net als op individueel niveau, een vereiste. Hoe kunnen we ons anders als soort opwaarts ontwikkelen? Hier kan een heel boekwerk van worden gemaakt, wat best een succes zal worden. En wereldwijd veel mensen zal bereiken en inspireren. Zodat we om ons heen wel mislukkingen zien in menselijke en wetenschappelijke (tot industriële aard), maar dat dit een soort van normaal is. Een levensvereiste willen we met z’n allen vooruitkomen. En het komt allemaal goed, toch? Nou, de volgende kreet past hier goed bij en als je deze begrijpt hoeft verdere uitleg niet te worden gegeven:

"Ouderdom komt met gebreken, niet met wijsheid."

Als je deze kreet niet kan plaatsen, lees het dan even opnieuw tot je bij deze kreet weer uitgekomen bent. Herhaal dit een paar keer, lees hardop of samen met iemand anders. Maar ik denk dat iedereen wel begrijpt wat hier nu mee bedoeld wordt. Of dat het een wakker-worden-principe is, dat opeens als een schokmoment je wereldbeeld omver schopt. Van 'ach ja' tot 'mijn god!' en 'nee dit klopt totaal niet' en ook 'uh ja, wisten de meesten dit dan niet' - het zal ontzettend veel meningen geven, en een mening hebben wij allemaal. Sinds de mensheid kon denken, is er eerst een mening ontstaan. Met de gedachte waarom we zo plots konden denken. Al gauw kwamen de eerste doordenkers ter wereld en die kwamen met de volgende kreet:

"Een mening is soms gewoon het geluid van onze onzekerheid in woorden."

Een volgende creatie om het hebben van een mening te doorgronden is een kreet die ook niet mag worden vergeten. Ken je deze überhaupt, het volgende (zo niet, geen dank voor het bijbrengen van wijsheden):

"We hebben een mening, niet omdat we alles weten, maar omdat stilte ons ongemakkelijk maakt."

Komt erop neer dat we als soort ontstaan zijn met als eerste een mening, over onszelf maar vooral over de ander. En de invloed van het hebben van een mening is ontzettend bepalend hoe we individueel het leven vormen zoals we denken dat het goed is. Bepalend is dan natuurlijk niet het individuele principe. Je voelt het vast al aankomen wat ik wil zeggen! En dat is de invloed op maatschappelijk niveau (regio-bepalend tot op wereldschaal). Individueel gezien kent ons economisch principe geen menselijkheid, alleen onder bepaalde voorwaarden. Op wereldschaal hetzelfde idee, bedoel: als je kijkt hoe wij de aarde verwoesten om alleen het economisch principe? Meningen daarover zijn zo bepalend geweest voor de ontwikkeling en groei van industrieën, en het verwerken en beperken van natuurlijke grondstoffen. Tot het creëren van chemische substanties die gewoon de wereld in worden geholpen, is dat nu de wijsheid die we tot nu toe hebben kunnen bereiken? Of moeten we dit gewoon negeren omdat dit normaal is? Het hoort bij onze ontwikkeling als soort, en andere mensen zorgen er wel voor dat het uiteindelijk goed komt. Bedoel: hypotheek, baan, huisje, relatie moet onderhouden worden. Kan alleen maar door verdienste in ditzelfde economische principe wat welvaart heeft gegeven. Klopt niet voor iedereen, maar dit zijn weer die uitzonderingen toch? Er horen uitzonderingen nu eenmaal te zijn, zodat toekomstige generaties het wel beter zullen hebben. Als soort moeten we altijd dit soort prijzen betalen. Bedoel, we zeggen toch altijd "Wijsheid komt met de jaren". Maar we zeggen ook "Ouderdom komt met gebreken, niet met wijsheid." Dit spreekt elkaar toch enorm tegen, wat is het idee? En om zulke taalkundige uitdagingen zijn er vele groepen die zijn ontstaan en nog komen. En met elkaar individueel discussiëren over dit soort begrippen. Soort van wijsgeren die dieper denken over het leven dan de soort van het "huisje-boompje-beestje"-gehalte. Oftewel de verslaafden van gewoontes die de moderne maatschappij allemaal te bieden heeft. Dit loslaten is toch zonde? En omdat alles een tegenhanger heeft, zijn er de keiharde demonstranten die zich overal vastketenen en hele maatschappijen willen ontwrichten om maar gehoord te worden. Zodat eindelijk de noodzaak van verzet en verandering tot de massa komt. Want die is er nog lang niet, alleen nog zo’n groot gehalte aan "huisje-boompje-beestje"-groeperingen. Wat is nu het beste om te doen? Het economisch systeem omverwerpen? Zodat we weer één met de natuur worden? Alles herstellen en alles in balans met elkaar delen? Of gewoon het economisch principe juist groter laten worden. Zodat groeperingen die dit tegen willen werken weggewerkt kunnen worden. Met uiteindelijk ook de schadelijke gevolgen van alle industrieën die in de wereld komen. Als we gewoon verdergaan komt dat vanzelf. Natuurlijk is er altijd een derde weg, dat zijn de "geen-mening-mensen". Een mening hebben we, zoals gezegd, altijd. Als je aangeeft dit niet te hebben, is het puur onzekerheid wat je ook ontzettend ongemakkelijk maakt. Dan maar geen mening hebben en geen keuze maken, bedoel: als we die dan plots wel hebben en dan? Dan moet ik een bepaalde richting in en waar kom ik dan uit? Het kan dan een woordkeuze zijn om in het hokje "geen-mening-mensen" te kunnen blijven. Een volgende kreet zal daar keihard antwoord op geven, en herken je dit niet? Of totaal niet als een harde kreet? Lees het dan opnieuw, desnoods een paar keer of met andere mensen. Lees het hardop voor. En kom daarna terug bij deze kreet:

"De waarheid ligt in het midden, maar niemand wil daar staan."

Daarop aansluitend is passend de kreet "Verander de wereld en begin bij jezelf". Nu geen lang verhaal om bij deze climax te komen. Ik gooi hem er direct in, want alles heeft een waarheid, en alles heeft een leugen. Het is geen bekende kreet maar iets wat ik zelf ter plekke nu verzin. Natuurlijk, als je goed gaat zoeken, kan je allerlei bestaande varianten hierop vinden. Maar deze is die van mij. Een economisch principe is nodig om als soort vooruitgang te kunnen garanderen. We hebben een drang vooruit te willen en niet stil te staan. Als je leeft alsof je net uit de grot bent gekomen, als oermens, en daar gewoon blijft leven en je ding doet, heb je totaal geen vooruitgang. Geen vooruitgang is als niet stromend water: dit gaat rotten en daar komen ziektes uit. Tot het niet meer levensvatbaar is maar puur vergif dat elke vorm van leven zal doen vergaan. De les erin is om menselijkheid niet als een aparte status te zien, maar als het hoogste uitgangspunt. We moeten niet alles gratis aan mensen geven, er mag ongelijkheid bestaan. Strijd moet je hebben in het leven om juist persoonlijke tot algemene ontwikkeling te kunnen doormaken. Dat is net als hetzelfde water maar dan met meerdere stromen, met sommige uitmondingen waar het even stil staat. Maar in evenwicht en juist een brenger van vruchtbare levensomstandigheden. Eenzelfde les is om niet oplossingen door anderen te laten ontstaan. Een mening hebben is een eerste stap naar een vorm van creatief leren denken. En creatief niet alleen in de zin van een gedicht schrijven, of een andere mooie uiting. Maar ook op gebieden als wetenschap en industrie. Eigenlijk op elk denkbaar gebied dat wij ontdekt hebben en waaruit we meer zullen ontdekken. En het klopt: er zijn nu al mensen die massaal de wereld bewuster willen maken om creatiever te leren denken (of oplossingsgericht). Maar je vastketenen aan de snelweg? Maatschappijen willen ontwrichten? Je de planeet zien sterven is gruwelijk om te zien. Maar je wilt grote multinationals aanpakken? Een betere wereld begint toch bij jezelf? Nou, komt er een vraag die wederom direct is:

"Hoeveel mensen die op die manier protesteren vegen hun kont na het poepen af met wc-papier?"

Geen gezegde of een spirituele kreet, maar een rechttoe rechtaan vraag. Waar ik me al zolang mee bezig houd. Want weet je wat de invloed is van het gebruik van wc-papier op ons milieu? Staken en tegelijk wc-papier gebruiken spreekt elkaar tegen. Je gebruikt de voordelen van onze maatschappelijke ontwikkelingen maar je staakt er tegelijk tegen? Dit klopt toch van geen kanten? Je kan pas invloed uitoefenen door massaal geen wc-papier te gebruiken, en dat dit massaal wordt toegelicht in de wereld. Moet je nagaan wat dit voor invloed zal hebben, toch geweldig? Nee, we lopen er dan niet bij vol onder de poep, als diezelfde mens die nu al een tijdje zijn grot is uitgekropen. We hebben hier allang een oplossing voor, maar de mensen die staken zijn vrijdenkers. Gebruiken wc-papier (en helpen dus mee met het vervuilen van de aarde). Maar denken niet na over de oplossing die een bidet geeft. Je hebt vaste bidetsystemen, alsmede draagbare, voor al rond de 6 euro en hoger. Deze draagbare vul je met water en met de handeling kan je jezelf schoonmaken. Ja, het kost water maar is minder vervuilend dan wc-papier. Dit water komt weer terug in ons leidingensysteem waar het weer gereinigd wordt. Dit is weer een vooruitgang waar wij voor gezorgd hebben. Voordelen van een bidet zijn samenvattend:

Hygiëne

• Grondigere reiniging dan wc-papier.
• Vermindert irritatie en infecties, vooral bij gevoelige huid of medische aandoeningen.

Kostenbesparing

• Minder wc-papier nodig = lagere kosten op lange termijn.
• Goed voor huishoudens met veel toiletgebruik.

Milieuvriendelijk

• Vermindert papierverbruik en dus ontbossing.
• Minder afval en belasting voor rioolstelsels.

Comfort

• Handig voor ouderen, mensen met mobiliteitsproblemen of medische klachten.
• Sommige modellen hebben warme lucht, verwarmde zittingen en andere luxe functies.

Fris gevoel

• Veel mensen ervaren een bidet als schoner en frisser dan alleen papier.

En nu maar wachten tot wc-papier verboden gaat worden en dat we massaal aan de bidet gaan, zou ik zeggen? Zou dit in een politiek programma komen? Ik denk niet zo snel, maar zullen wij daar nu met z’n allen voor zorgen dat dit wel gaat gebeuren? Er zijn alleen maar voordelen, we moeten alleen verder denken dan ons aangeleerd gedrag. En onze zinloze meningen waarmee we andere mensen alleen maar pesten door de openbare orde te verstoren. Anders denken is een vooruitgang waar we voor kunnen kiezen. We zijn alleen blijven hangen in het hebben van een mening (geen mening is ook een mening). Creatief gedrag moeten we inzien in de waarde. Dat menselijkheid benoemen juist meer economische vooruitgang zal brengen. Alleen op een andere manier dan ons massaal aangeleerd is, we houden al te lang vast aan aangeleerd gedrag. Ik kan het niet alleen en jij ook niet. Een groepje vormen en alleen praten kan een begin zijn. Maar woorden horen daden (ja, weer een kreet), dus deel dit verhaal en laat het mij weten of je ook gaat testen met een bidet. Sowieso moet dit inbegrepen zijn in een noodpakket. Want wie kan zich nog voorstellen waar we recent mee te maken hadden? De stormloop op wc-papier in de coronacrisis. Ik zal in ieder geval dit blijven herhalen op social media. En zolang ik alleen blijf, niet veel mensen de creativiteit hierin willen zien (alles is een keuze), denk ik voorlopig maar aan een kreet:

"Ik kan m’n reet niet verlichten; zonder mijn hoeven op de lichten."

Bedankt weer voor het lezen van mijn gedachten in dit blogverhaal. En begrijp je niet waar ik heen wil gaan? Lees het gewoon opnieuw. Stil in jezelf of hardop, of stuur mij een mail. Tot gauw hoop ik weer.