De Factor Tijd: Een Individuele Beleving

Tijd. Een begrip dat we allemaal kennen, en toch zo verschillend ervaren. Het lijkt een vaste lijn in ons bestaan, een route van A naar B, en verder. Maar de manier waarop tijd beleefd wordt, verschilt per individu, en is sterk afhankelijk van de omstandigheden die in iemands leven spelen.

Emoties zijn daarin een sleutel. Ze bepalen hoe snel of langzaam de tijd lijkt te verlopen. Een intense ervaring kan de tijd vertragen, terwijl vreugde of opwinding de uren laat vervliegen. Tijd is daarmee geen absolute maat, maar een persoonlijke beleving, steeds anders en steeds in beweging.

Het Begin en Het Einde

Met de factor tijd rijzen ook vragen. Wanneer begon stap A eigenlijk? Komt voor iedereen het einde bij stap Z, of eindigt iemand zijn route misschien eerder, bij stap W? Spreken we dan van een vroegtijdig einde, of loopt de reis eenvoudigweg verder door verschillende incarnaties heen?

Misschien volgen we wel allemaal dezelfde weg, maar vallen begin en eindpunt buiten ons referentiekader, buiten ons bewustzijn. Als dat zo is, dan heeft ieder mens zijn eigen startpunt in de tijd.

Alles Begint en Eindigt Tegelijk

Een overtuiging die ik sinds mijn geboorte met me meedraag, is dat alles tegelijk begint én eindigt. Uit niets ontstaat iets, en tegelijk keert alles terug in het niets. Geboorte en dood zijn kleine symbolen van een groter kosmisch proces: de opwaartse kracht en het neerwaartse principe.

Wanneer we dit willen duiden, kunnen we spreken van horizontale en verticale lijnen. De horizontale lijn omvat begin, einde en alles daartussen. De verticale lijn gaat over energie: van het universele licht dat alles verbindt, tot de duisternis van het niets.

In dat kosmische perspectief ontstaat en vergaat alles tegelijk. Maar binnen onze materiële werkelijkheid ervaren wij tijd als een vaste route. Juist daar ligt onze les: we leren ons bewustzijn verruimen door middel van geboorte en dood. Er is sterfte nodig, omdat we pas door begin en einde kunnen groeien.

Reïncarnatie en Kosmische Ademhaling

Naast sterfte is er ook wederkeer. Net als op universeel niveau alles tegelijk begint en eindigt, start het telkens opnieuw, en eindigt het opnieuw. Stel je voor dat al je levens — als oermens, in de middeleeuwen, in het heden en in de verre toekomst — tegelijk bestaan, beginnen en eindigen.

Op de universele horizontale lijn is alles een ademhaling: een inademing van ontstaan, gevolgd door een uitademing van vergaan. Elke cyclus maakt ruimte voor de volgende.

Groei van Zelfbewustzijn

Wie zijn kaders verruimt, gaat steeds meer zien. Dat is de groei van het zelfbewustzijn. En wie tijd op een hoger niveau leert ervaren, krijgt toegang tot vormen van helderziendheid.

Helderziendheid kent vele gezichten. Heldervoelendheid is de meest herkenbare, vaak gezien als intuïtie. Maar waar intuïtie nog op dierlijk niveau functioneert, gaat helderziendheid verder. Het is een volgende stap in onze ontwikkeling, die ons nieuwe inzichten en levenslessen brengt.

Tijd en Helderziendheid

Ons begrip van tijd is dus veel complexer dan we denken. Helderziendheid is geen zweverigheid, maar een realistische manier van waarnemen, voorbij de lijnen van A naar B. Wat we nu nog niet begrijpen, zullen we op een dag leren bevatten. Misschien niet in dit leven, maar op ons pad komt het vanzelf.

Want welk leven het ook is, we hebben de tijd.