De Reis van het Lichtbewustzijn

 



De Reis van het Lichtbewustzijn

Er is een reis die dichtbij onszelf begint.
Tegelijkertijd is het een immense afstand die overbrugd moet worden.
Een reis dicht bij het eigen hart, de ziel die vooruit beweegt.
Maar muren moeten leren herkennen om een ladder hoger te kunnen betreden,
in plaats van een eeuwige cirkel waar wij zonder vooruitgang alles blijven herhalen.
Deze reis is zwaar, maar elke strijd is het waard,
omdat het liefde laat zien zoals het in pure vorm is.

Het oude denken — een echo van dualiteit.
Zelfs de blinde voelt het, de wijze kan erin verdwalen.
Zwart en wit, licht en duister, mannelijk en vrouwelijk —
tegenstellingen als poorten naar inzicht.

Maar het nieuwe denken vraagt meer dan balans.
Het nodigt uit tot het derde principe:
dat wat niet kiest, maar verbindt.

Geen gender, geen polariteit —
maar een levenskracht die alles doordringt.
Wie verder kijkt dan het geleerde,
ontdekt dat grenzen slechts echo’s zijn
van het eigen denken.

Durven denken is durven sterven — aan het oude zelf.
Wie werkelijk verder wil, moet niet alleen balanceren, maar doorgronden.
Het idee van mannelijk en vrouwelijk is geen sociale rol,
maar een sleutel tot een diepere realiteit.

Niet als tegenpolen, maar als archetypen van bewustzijn.
Wie deze dans begrijpt,
ziet dat realiteit niet gebouwd is op feiten,
maar op frequenties.

Toch blijven velen hangen in het quasi-spirituele.
Ze spreken van licht, maar mijden de schaduw.
Ze zoeken verbinding, maar vrezen versmelting.
Waarom?
Omdat deze grens vraagt om overgave.
Om het loslaten van het veilige ik.

Dit is de strijd.
Niet tegen anderen, maar tegen het eigen verzet.
Niet om te winnen, maar om te openen.
Want strijd is liefde —
wanneer het hart durft te breken om groter te worden.
En liefde is strijd —
wanneer het ego durft te sterven om waarheid te laten leven.

Wie dit begrijpt, begint pas echt te denken.

En dan… het samensmelten.
Wanneer het derde principe zich opent,
begint de dans van het universele.
Niet als optelsom van delen,
maar als versmelting tot een groter geheel.

Bewustzijn reikt voorbij identiteit,
vorm vervaagt in vibratie,
en energie herkent zichzelf
in alles wat leeft, beweegt, ademt.

Geen ik, geen jij —
maar een wij dat geen grenzen kent.
Een veld van verbondenheid,
waar het denken niet langer scheidt,
maar draagt.

Hier ontstaat het grotere:
niet gebouwd, maar geboren.
Niet bedacht, maar belichaamd.
Een eenheid die niet vraagt om begrip,
maar om overgave.

Want wie durft te versmelten,
wordt zelf het geheel.

De horizon is geen grens van zicht, maar een grens van zijn.
Wat daarachter ligt, is geen uitgestrekt landschap dat wacht op ontdekking,
maar een energetische muur — een drempel tussen werkelijkheden.
Niet een uitbreiding van wat we kennen,
maar een ontmoeting met een totaal ander principe van realiteit.

Wie deze muur visueel nadert,
ervaart een kromming in ruimte en tijd.
Alsof je verder gaat in je vertrouwde levenssfeer,
terwijl je in wezen terugkeert naar het energetisch nulpunt.
Een illusie van vooruitgang,
geprojecteerd door de materiële omgeving
die ons doet geloven in eindeloze expansie —
rond de aarde, door het universum,
maar altijd binnen de beperking van onze wetmatigheid.

Want wat daarachter ligt,
kan niet gedragen worden door ons huidige bewustzijn.
Het vraagt om verruiming.
Om het durven betreden van een innerlijke deur,
waar mentale stabiliteit niet langer bescherming biedt,
maar transformatie mogelijk maakt.

Meditatie is de sleutel.
Niet als rustpunt, maar als mentale transmitter.
Een instrument om de kromming af te breken,
om het patroon van herhaling te doorbreken,
en toegang te krijgen tot een energetisch veld
dat groter is dan ons begrip.

Wie zijn werkelijkheid onder een vergrootglas durft te leggen,
kan de deur in de muur vinden —
niet met het oog, maar met het gevoel.
Daar, waar de reis stopt met cirkelen
en begint met stijgen.

Een hoger weten wacht niet op begrip,
maar op overgave.
Voorbij het dualisme,
voorbij de wetmatigheid die ons vasthoudt,
ligt een realiteit die ons roept —
als we durven luisteren.

Dit is een reis die reeds begonnen is toen wij als lichtelementen neerdaalden.
Om vanuit onwetendheid een transformatie naar zelfbewustzijn te beginnen.
Pas nu, in onze ontwikkelingsfase als soort, gaan we het pas beseffen:
de reis waarin we al zitten.
Het verhaal wat is geweest, gaan we nu langzaam begrijpen,
om verdere paden mee te schrijven.
Creatievelingen als wij zijn, scheppers van onze eigen ziel.

De reis voort — zullen we die nu samen doen?
Steeds bewuster in een hoger weten.

🙏 W.O.L.
Whisdom Opportunity Love 







Reacties

Populaire posts van deze blog

Het vuur van ons bestaan

Wijn Zout Water en Brood

Stel je voor!