Kerst van alle dagen

 

Kerst van alle dagen

Bij een toverslag verschijnt een glimlach op mijn kindergezicht,

even wil ik verbaasd opstaan.

Twinkelende sterren van goud houden weer mijn aandacht vast.

Kleine pretstemmetjes uit elke glitter tillen mij op en nemen mij mee.

Ongekend enthousiasme doorbreekt muren

en wist gemaakte grenzen weg.

Mijn glimlach wordt nog groter bij het zien

van al die cadeaus die gewoon op mij zaten te wachten,

al een hele tijd.

Het eerste pakje, klein

en met papier als oud, onbewerkt hout,

houd ik plots als eerste vast.

Trikjes en vormpjes als een puzzel:

ik open het om het verborgen geheim te zien.

Een rammelaar van glas?

Even is mijn verbazing groot.

Maar als ik hem draai in het licht,

zijn het de kleuren die schitteren

en mij weer laten weten:

eens was deze al van mij.

Een nakend moment wordt door dolle pret overgenomen.

Confetti en slingers overal,

een papieren vuurwerk

neemt mij weer mee in kinderlijke vreugde.

Als ik weer een cadeau vast heb,

beide handen er stevig omheen,

tuur ik naar de vele kleuren van de verpakking,

alsof ik een regenboog vasthoud.

Overweldigend pak ik het uit:

een kinder­puzzel met vrolijke kleuren.

Allerlei magische dieren

op verschillende wegen zie ik.

Als ik de bijna onmogelijke puzzel heb kunnen maken

en tuur naar al die wegen met magische dieren,

komt er snel herkenning:

mijn hele jeugd.

Als verbazing mij wil laten opstaan,

twinkelen de lichtjes uit de boom

en nemen mij weer mee.

Cadeaus zo veel,

verrassingen overal.

Een koperen doos

met een koperen beeldje van een jonge man –

eenvoudig, maar toch zo mooi –

doet het orkest van dolle pret even verstillen.

Dan zie ik de laatste drie cadeaus.

Een zilveren doos

met een zilveren tafereel:

een jagersman in een bos,

de strijd die hij ondervond.

Mijn fantasie vertelt het achterliggende verhaal.

Tot ik in stilte een gouden doos open.

Met ongekende tederheid

verschijnt daar een oudere man van goud,

zittend op een boomstronk.

Als ik de groeven in zijn gezicht bekijk,

herken ik de strijd van de jager,

zie ik het plezier van het kind.

En de glitters van goud overal,

als een vuurwerk in stilte.

Trillend open ik het laatste cadeau.

Een spiegel, eenvoudig maar zo mooi.

Erin kijken is een keuze.

Vergeten en rollen in alle lege dozen,

dolle pret, alles vergeten?

Toch kijk ik erin,

alsof de oude man op de boomstronk mij aankijkt.

Ik kijk verbaasd naar de rimpels van mijn hand,

voel mijn gezicht vol verhalen gevormd.

En alsof het kind in mij

meeneemt in schoonheid en pracht,

komt er een glimlach

en een stille, kleine traan.

Als het kerstfeest kan beginnen

met iedereen van wie ik hou.

🙏 W.O.L.

Whisdom Opportunity Love