Waar Fluistering een Anker Werd

Woorden wier daadkracht even niet hoorbaar was, begonnen opeens weer te fluisteren.
Een lied, pulserend op nieuwe levenskracht, creëerde een nieuw geheel.
Daar waar een verhaal eigenlijk gewoon verderging, begon de dag als nieuw voor twee mensen.

Met het verlaten van een seizoen, in hartstocht verder gevormd, schepten zij in de diepte van hun wezen een anker, diep geworteld in de aarde.
Liefde en kracht, om altijd door te zetten, gevlochten in de duisternis — zo ontkiemde al snel een nieuw leven, als optelsom die hun beider levens herenigde tot één.

Daar kwam een eerstgeborene, als een kiem uit het wonder dat het leven telkens schept in momenten.
Een anker, als kracht gegeven — elk leven moet vervuld zijn met levenskracht om zelf te kunnen staan in het bestaan.

Als zuigeling, een eerstgeborene, van het kruipen op de grond, leerde je al snel de eerste stappen, steeds verder — richtingen die verkend werden door een nieuwsgierige geest.
Hoewel de liefde waaruit een kind tot de wereld komt, en de kracht die gegeven kan worden, groot zijn, moet ieder dit zelf vervullen binnen zijn nog nieuwe bestaan.

En van het kruipen tot het lopen, van kleine jongen tot nu een man, ben je het anker waaruit je bent voortgekomen verder gaan vormgeven.
En als een kunstenaar heb je je eigen passie leren kennen, met op de achtergrond nog altijd de liefde die je gegeven is, omarmd.

Nu bouw je verder aan je eigen leven, met echte stenen: een fundament voor een eigen huis, om te delen met de liefde van je leven.
Net alsof met twee mensen opnieuw een dag begon — het schrijven van een nieuw hoofdstuk.

De liefde tussen jullie vormt samen een steeds sterker beeld, dat gezien mag worden in de wereld die jullie samen inkleuren: een scheppende kracht van elke ziel.

De wereld draait verder, steeds sneller, in een groter wordend verstand.
Ouderdom zal ieder gegeven worden, alsof verhalen slechts opnieuw verteld worden, op een ander toneel — telkens weer, bij ieder op deze wereld.

Geen kilometer zal ons scheiden, omdat het anker dat ooit is ontstaan geen afstand of tijd kent — het draagt alles heel dicht bij zich.
En als jullie straks jullie eigen anker verder vormgeven in de diepte, zullen wij er altijd zijn.

In de adem van dit snelle leven, of in de diepte die ooit het sterven zal schenken, zal een luisterend hart altijd de stille, kleine woorden herkennen:
geniet van elk klein moment — kleine wensen die grote momenten kunnen doen ontstaan.

🙏 W.O.L.

Whisdom Opportunity Love