Plots
Plots
Als een magisch verschijnsel
Uit het niets
En als ik denk:
Waar is het?
Is het er niet
Verdwenen
Was het toch een hersenspinsel
Dat tot mij kwam
Neerdalend uit mijn fantasie
Tot het er weer is
Verder gaat
Het duwt me
Het trekt me
Het schudt me opzij
Eerst wil ik schrikken
En dan zie ik het plezier
En de schoonheid ervan
En als het weer verdwenen is
Zie ik het in de verte
Komt het naderbij
Dan weet ik het
Het is de wind
Die er is
Overal
En al die momenten
Dat ik binnen in een donker huis
Zat te turen
Naar de grijze wolken
Het treurige bestaan
Van de regen
Met gedachten
Die zich bleven weven
Als een oneindig deken over mijn ziel
Waar blijft toch de zon?
De schoonheid van het mooie weer
Het leuke leven
Tot ik eens naar buiten moest
Voor het behalen van bepaalde doelstellingen
Het willen behalen
Is de ontmoeting met de illusie die mij even gaf
Veilig binnen en verborgen als een kasplant voor het raam
Stilstaand met eigenlijk niets
Dan denken in mijn eigen treurnis
En als ik buiten ren
Doelstellingen wil behalen
Is de grijze lucht er nog wel
Is de regen er nog wel
Maar het is er niet als drama
Als een eng monster
Een verschrikking
Dat was juist de illusie
Die tot mij neerkwam
En aan mij bleef haken
Het is mij geleerd
Het is mij gezegd
En ik dacht zelf niet na
En nu ik het herken
En de schoonheid van het leven en de natuur
Tot mij komt
Wilde dat zich altijd al laten zien
Maar het waren mijn ogen
Die dicht bleven
Alleen omdat ik niet verder wilde kijken
En nu
Ren ik
Kilometer na kilometer
Met de wind en de regen
De schoonheid van de natuur
De stilte
Het langzaam wakker worden van de wereld
En naarmate de regen overgaat
De vroege ochtend overgaat in de middag
Heb ik geleerd
Doordat ik het toeliet
De ervaring
Het spelen met de natuur
Alles om mij heen
En eigenlijk ben ik nu compleet
Ben ik anders
Anders omdat ik meer mezelf ben geworden
Zodra ik zelf heb leren denken
Dus ben je in treurnis gedaald
Vast in je bestaan
Ga naar buiten
Buiten in de wereld
Of je eigen hart
Zoek de schoonheid op
Want die wacht op iedereen
Die het wil zien
Depressiviteit is een keuze
Weer een gedicht op mijn blog dat ik graag met jullie wil delen. Dit gedicht ontstond spontaan tijdens mijn hardloopsessie van 15 km afgelopen zaterdag. Ik bedacht en filmde het al lopend, maar dichten en schrijven gaan voor mij via een automatisch schrift – het hardop uitspreken bleek nog een stap te ver.
Juist daarom ben ik destijds met YouTube begonnen, als mentale training. Daarin kan ik zeker verder groeien, en daarom ben ik nu zelfs al hardlopend aan het dichten. In deze blog plaats ik een fragment over het dichten zelf, met een voor- en nawoord. De volledige training deel ik eronder.
Benieuwd naar mijn regenachtige route? Bekijk de video en vergelijk het later met de lentedagen of zomeravonden.
Bedankt voor je bezoek aan mijn blog – we schrijven elkaar snel weer!
Heerlijk, dank voor dit mooie werk.
BeantwoordenVerwijderenAlso, thanks again for your positive response.
VerwijderenHeerlijk hoe je met jezelf de strijd aan gaat. Depressie is een keuze die je soms uit de weg of in de wegstaat. Je geeft dan niet toe aan je gevoelens en bent stellig en overtuigend; als je zegt dat het wel goed gaat. Maar wacht eens even; ho ho, even een pas op de plaatst. Kilometer na kilometer blijft het je bij als een kamaraad. Nu in, tweestrijd over het leven dat je lijdt. Je mag echt wel huilen ook als de reflectie uitlacht en verwijt. Dus het leven net als de rest is een keuze en hoe jij het aanpakt is altijd wel best.
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor je reactie, waardeer ik enorm. Ik dicht niet over persoonlijke vragen of leed trouwens. Ja, af en toe in verborgen woorden en zinnen. Verder is het hoofdzakelijk wat dicht bij mij, tot in de verste hoeken van het leven zich afspeelt. Om mezelf en andere te inspireren en zodoende ook inspiratie terug te krijgen. Je woorden zijn als antwoord zeker een inspiratie. Maar zelf weten wat het best is? Soms lopen mensen in Cirkels zonder begin en einde, waar ik het altijd over heb. Dus zonder voortgang als het ware, en buiten je cirkel lopen (om zie via een andere route...) een nieuwe weg (of antwoord) te vinden. Dat is erg lastig voor heel veel mensen. Kijken maar naar de wereld om je heen.
Verwijderen