No, Sinafo, Sinaso — Summa Naka Fa Sole

 No, Sinafo, Sinaso — Summa Naka Fa Sole

Over klank, loslaten en hoe ik mij richt op het licht

Soms raken woorden mij niet door wat ze betekenen, maar door hoe ze klinken.

Niet omdat ik ze begrijp, maar omdat ik ze voel.

No, sinafo, sinaso.

Summa naka fa sole.

Toen ik deze klanken voor het eerst uitsprak, voelde ik geen behoefte om ze te verklaren. Ze deden iets vóórdat ik erover nadacht. Alsof mijn lichaam al luisterde terwijl mijn hoofd nog zocht naar betekenis.

Op papier lijken het misschien losse, verzonnen woorden. Geen bekende taal, geen vaste vertaling. En toch merkte ik: er bewoog iets in mij.

In dit artikel onderzoek ik wat deze klankspreuk voor mij betekent, hoe ik haar ervaar als mantra, en waarom juist woorden zonder vaste betekenis soms dieper kunnen werken dan woorden die alles al uitleggen.

Wanneer klank voor mij belangrijker wordt dan betekenis

In mijn eigen spirituele zoektocht ben ik steeds gevoeliger geworden voor klank. Niet als informatie, maar als ervaring. Ik merk dat klank mij kan vertragen, mij kan aarden, mij kan openen — zonder dat ik daar eerst iets van hoef te vinden.

Veel spirituele tradities werken zo: mantra’s, gezangen, herhalende klanken. Niet om iets uit te leggen, maar om iets in beweging te zetten.

Ik herken dat in mezelf. Wanneer ik te veel in mijn hoofd zit, helpen klanken mij om terug te zakken in mijn lichaam.

De spreuk No, sinafo, sinaso — Summa naka fa sole voelt voor mij als zo’n uitnodiging. Niet om te begrijpen, maar om te ervaren.

De innerlijke beweging die ik erin voel

Hoewel de woorden geen vaste betekenis hebben, ervaar ik ze niet als leeg. Integendeel. Voor mij dragen ze een duidelijke innerlijke beweging in zich. Alsof de spreuk uit twee ademhalingen bestaat.

No, sinafo, sinaso

Wanneer ik deze woorden uitspreek, voel ik een afsluiting. Een zachte, maar duidelijke grens. Geen harde afwijzing, maar een loslaten.

Het voelt voor mij als:

Dit hoeft niet meer.

Ik mag dit laten zakken.

Ik hoef dit niet vast te houden.

Wat “dit” is, verschilt per moment. Soms zijn het gedachten. Soms spanning. Soms verwachtingen die niet meer van mij zijn. De klank helpt me om niet te analyseren, maar te ontbinden.

Summa naka fa sole

Deze tweede regel voelt juist openend. Alsof mijn aandacht zich verplaatst. Van binnen naar buiten, en tegelijk van buiten naar binnen.

Hier ervaar ik:

een herinnering aan mijn kern

een afstemming op iets groters

een zachte beweging richting helderheid

Voor mij klinkt dit als:

Ik richt mij opnieuw.

Ik herinner mij waar ik voor kies.

Ik stem mij af op licht, eenvoud, aanwezigheid.

De spreuk zoals ik haar gebruik

Wanneer ik beide delen samenbreng, wordt de spreuk voor mij een innerlijk ritueel:

No, sinafo, sinaso —

ik laat los wat mij niet dient.

Summa naka fa sole —

ik richt mij op het hogere,

ik keer mij naar het licht.

Ik laat los.

Ik open mij.

Ik ben.

Ik gebruik dit niet als een vaste formule die “iets moet doen”. Het is eerder een herinnering. Een manier om mezelf terug te brengen naar eenvoud wanneer ik verdwaal in denken.

Hoe ik deze spreuk in mijn dagelijks leven toepas

Ik heb gemerkt dat ik haar op verschillende momenten kan gebruiken, telkens op een andere manier.

Als mantra

Soms herhaal ik de spreuk zacht, op het ritme van mijn adem. Niet geforceerd, maar volgend wat natuurlijk voelt. De klank helpt mij om aanwezig te blijven.

Als overgang

Ik gebruik haar wanneer ik iets afsluit:

aan het einde van een dag

na een intens gesprek

bij het loslaten van een emotie

bij het begin van meditatie

De woorden markeren een overgang. Niet groots, maar helder.

Als innerlijk anker

Wanneer ik merk dat ik vastzit in mijn hoofd, helpt het herhalen van klank mij om terug te keren naar mijn lichaam. Ik hoef dan niets op te lossen — alleen te luisteren.

Waarom betekenisloze woorden voor mij juist betekenisvol zijn

Echte woorden dragen veel met zich mee: overtuigingen, herinneringen, discussies, interpretaties. Soms is dat te veel.

Verzonnen klanken zijn vrij.

Ze glippen langs mijn denken en raken iets daaronder aan. Iets dat geen uitleg nodig heeft. Daarom werkt deze spreuk voor mij niet ondanks het gebrek aan betekenis, maar juist daardoor.

Ze vraagt niets van mij behalve aanwezigheid.

Tot slot

Ik verwacht niet dat deze spreuk voor iedereen hetzelfde betekent. Dat hoeft ook niet. Voor mij leeft ze. Ze verandert. Soms gebruik ik maar één regel. Soms alleen het gevoel.

En dat is genoeg.

No, sinafo, sinaso.

Wat mag ik vandaag laten gaan?

Summa naka fa sole.

Waar richt ik mij nu op?

🙏 W.O.L.

Whisdom Opportunity Love