Een Sprankelende tocht (gedicht)
Een Sprankelende tocht Als een scherpe bocht Door mijn hartstreek Gaat het alsmaar door Harder met elke kreet Gelukzaligheid als een route In het opgaan van Pure gelukzaligheid Van enthousiasme is het mijn keuze Ja, helemaal van mij alleen Om dan door die scherpe bocht Juist harder door te gaan Kilometers vretend Ja, een racebaan van gelukzaligheid Zijn het wel duizend kleuren Die mij harder laten gaan De brandstof van mijn leven Fantastisch, ook naast de kleurenpracht Al die glinsteringen Als een omhelzing van de nacht En nu Blik vooruit Een glimlach, bijna barstend Uit mijn gelaat En ik weet Ik zweef op geluk Want ik voel zo intens Liefde overal Als niet één Of een paar Maar oneindig veel Overal Ik heb je lief Ik hou van het leven Rijkdom als een verbindende factor Herken ik de haat En elke wanorde in blinde blikken Die ik plots versta En beantwoord ik Met al mijn liefde Wijs ik je de weg Naar je eigen kleurenpracht Een sprankelende tocht Maar ook de liefde Die je altijd al was...