Wisdom-Opportunity-Love

  W.O.L. — Een Transformatie van Vuur Verbinding. Het woord dat altijd als eerste fluistert, nog voordat ik het hoor. Het klampt zich vast aan mijn ribben, zoekt ruimte tussen de ademslagen, alsof het weet dat alles begint met het aanraken van een ander — of van mezelf. Afstoten. Het komt daarna, onvermijdelijk. Niet als tegenkracht, maar als herinnering dat elke groei iets achterlaat dat niet meer mee kan. Soms mensen. Soms overtuigingen. Soms het oude beeld van wie ik dacht te moeten zijn. Het is geen verlies; het is het loslaten van een huid die te klein is geworden. In de stilte daarna begint de transformatie van het vuur. Geen razende vlam, maar een trage gloed die onder de as heeft liggen wachten. Vuur dat niet vernietigt, maar herschept. Het vuur van schepping en creatie dat de contouren van een nieuw bestaan tekent. En in dit alles brandt de strijd in ons hart: het gevecht tussen blijven en vertrekken, tussen vasthouden en open handen, tussen wie we w...

Sinterklaas   Ik begin eerst met een uitdaging, dat is het delen van een Sinterklaas gedicht. Gemaakt vanuit menselijk schrijven. Dichten met uitsterven bedreigde? Door Ai wordt het vervangen? Schrijf zelf en deel het overal, benadrukt dat dit een menselijk schrijven is! Hier komt hij van mij, ik heb een dicht tik dus is hij van je korter? Elke creativiteit is uniek en mooi. Sinterklaas – Donker maar toch licht – de maan schijnt door de bomen. Een wind die komt, verbreekt de stilte van de nacht. Geklop gaat plots mijn hart, een paard sierlijk over de daken. Het is Sint en Piet. Als ze verdwenen lijken te zijn, schrik ik bij hun wederzien. Zo dichtbij regent snoepgoed en maakt mij blij. Sint fluistert zachtjes: slaap maar fijn – dromend over de cadeautjes die er morgen zullen zijn. De historie van Sinterklaas – vanuit mijn 52-jarige Hollandse bril Sinterklaas, dat is eigenlijk een eeuwenoud verhaal dat wij Nederlanders compleet hebben omgebouwd tot een gezellig chaos feest. ...

  In verband met een plaatselijke dicht wedstrijd heb ik een proza gedicht met hun gedeeld specifieke over de locatie, vroeger en nu. Dit is mijn schrijven: De overtocht door 1000 winters (een verhaal van een vogel, ooit in vroegere tijden) Een nieuwe winter nadert, en tijdens de allereerste dag voel ik mijn wereld bewegen. Ik verken weer de lucht, een eeuwige overtocht door al zoveel winters. Is het leven niet als een kort verhaal, verteld als een eeuwigheid, maar te snel met de laatste bladzijde bereikt? Maar midden in mijn levensverhaal, op een allereerste winterdag, is het de wind die mij omarmt. Weerloos als ik ben, neemt hij mij mee in de dans van deze eerste winterdag. In een vogelvlucht over zoveel wateren stort ik neer, maar wanneer mijn ziel het waterrijk benadert, is het noch mijn einde, noch mijn oude bestaan. Als de wind word ik het water; elke golf is een gedachte. Ik herberg de vissen overal, en ik draag het leven dat dobbert op het water. Verhalen, door de wind...

Stop Laat de wind van het drukke leven even dalen, stop, en omarm mij terug. We blijven dicht tegen elkaar, niet in stilte. Ons hart kan toch nimmer zwijgen? Nee, stop even en omarm mij terug. Ik wil samen met jou bladeren door het fotoboek van ons leven. Ik ben ooit vergeten de eerste stappen op deze aarde, het groter worden op zoveel manieren in het beginnend leven. Maar ik wil het ook weten: hoe jouw eerste stapjes waren, zo klein, lang geleden achter je gebleven. Nu zijn al die herinneringen in jouw hart die ik ook wil beleven. Dus zullen we stoppen met alles, heel even, en kijken, niet alleen, maar samen. Nee, ook kunnen we lachen om al die vervlogen tijden. Maar wat ik ook wil beleven is naast het lachen samen huilen. Het groter worden gaf in zoveel momenten pijn. Niet alleen de groei van ons lichaam, nee, veel meer dan dat alleen. Wat te denken van ons hart? En de ziel, diep in onszelf? Laten we samen delen: de liefde en alle smart, wat we gekregen hebben en even mochten vasthou...

  Een eeuwenoude vraag Een bekend en eeuwenoud gezegde waar de meesten het over eens zijn, luidt: “Er is meer dan wij kunnen beseffen.” Toch zijn er altijd mensen die dit onzinnig of zweverig vinden, een vorm van quasi-spiritualiteit. Vaak ontbreekt het hun aan scholing of levenservaring om het bredere beeld te zien. Een eenvoudig voorbeeld is dat een hond geluiden hoort die voor ons onhoorbaar zijn. Dat is een biologisch feit. Wanneer we het hebben over spirituele feiten, bevindt spiritualiteit zich in het grensgebied van zulke biologische verschijnselen: op een niveau dat raakt aan, of zelfs voorbijgaat aan, wat wij met onze huidige waarneming en kennis kunnen bevatten. Grenzen van waarneming Dat een hond meer kan horen dan wij, is slechts een beginpunt. Hoe diep kun je gaan binnen het geheel van onze zintuigen? Ruiken, horen, voelen, zien en proeven zijn individuele ervaringen, begrensd door het bewustzijn van de soort. Daarbinnen heeft ieder individu bovendien zijn eigen ...

  BEDANKT – Een spiritueel en filosofisch schrijven Bedank – ik zeg eens bedankt tegen het leven. Net zo zeer bedank ik mijzelf als ieder die ik in mijn leven heb ontmoet. Dit is een schrijven dat ik in een andere tijd vooruit heb willen schrijven, maar nooit heb kunnen delen. Tijd en ruimte is een bijzonder fenomeen, en kennis daarvan is er bij niemand nog in deze tijden. In het openbaar discussiëren ze wel over steeds diepere lagen van dit fenomeen. En in nieuwsgierige onderzoekscentra komen spectaculaire ontdekkingen, die nu al vele overtuigingen die er altijd waren geweest geen steunpilaren meer laten zijn, al wegzakkend in drijfzand door al die nieuwe ontdekkingen. Het is een goede stap om meer zelfbewust te worden over het begrip tijd en ruimte, en de raakvlakken die dit heeft met ons persoonlijk leven. We hebben bijna de ‘kinderfase’ bereikt, zeg ik met een knipoog, om duidelijk te geven hoe moeilijk en ver deze zin gaat: Tijd en Ruimte! Daarom deel ik een schrijven dat ...

Smeltend in Kosmische Eenheid – Whisdom Opportunity Love Goedemorgen vanuit een regenachtige november ochtend in Nederland. Het is 17 november 2025, 07:43 uur, en ik zit hier met een dampende mok koffie, starend naar een afbeelding die ik gisteren nog voor de zesde keer liet genereren.  Een man van ruwe stenen, een vrouw van levende bladeren, en tussen hen in een gloeiend licht dat alles oplost. Ik noem het afbeelding 6, maar eigenlijk is het een spiegel. Laatst vroeg iemand: “Wat bedoel je nou écht met kosmische eenheid?” Ik glimlachte. Want hoe leg je uit dat je soms, heel even, voelt dat er geen jij en ik is? Hoe het begon Een paar weken geleden zat ik in het bos, blootsvoets, modder tussen mijn tenen. Ik raakte een steen aan – koud, zwaar, stil. Daarna een blad – zacht, trillend, vol sap. En ineens klikte er iets. Die steen ís het blad. Het blad ís de steen. En ik… ik ben allebei. Dat moment wilde ik vastleggen. Niet in woorden, maar in beeld. Dus vroeg ik een AI (ja, echt) om ...

Waarom ons land wél geld uittrekt voor vluchtelingen — maar te weinig oog heeft voor eigen mensen Nederland is een rijk en welvarend land — toch ervaren steeds meer mensen achteruitgang. Ouderen, jongeren en kwetsbaren merken dat in hun portemonnee, in de zorg en in hun dagelijkse voorzieningen. Tegelijkertijd gaat er miljarden naar de opvang van vluchtelingen. Ja, hulp is belangrijk en moreel gerechtvaardigd. Maar het is terecht om kritisch te vragen: Is onze uitgifte wel slim, rechtvaardig en in balans met binnenlandse noden? Cijfers die je niet kunt negeren De rijksbegroting “Asiel & Migratie” is torenhoog: de instroom in de opvang wordt in 2025 geschat op 84.360 mensen , met een gemiddelde bezetting van 114.650 opvangplaatsen. Het budget voor opvang van Oekraïense vluchtelingen bedroeg in 2024 € 3,2 miljard . In 2024 werd € 1,18 miljard aan asielopvang in Nederland verwerkt als onderdeel van ontwikkelingshulp (ODA). Bezuinigingen van € 3,5 miljard bleken volgens onafhank...

  De Reis van het Lichtbewustzijn Er is een reis die dichtbij onszelf begint. Tegelijkertijd is het een immense afstand die overbrugd moet worden. Een reis dicht bij het eigen hart, de ziel die vooruit beweegt. Maar muren moeten leren herkennen om een ladder hoger te kunnen betreden, in plaats van een eeuwige cirkel waar wij zonder vooruitgang alles blijven herhalen. Deze reis is zwaar, maar elke strijd is het waard, omdat het liefde laat zien zoals het in pure vorm is. Het oude denken — een echo van dualiteit. Zelfs de blinde voelt het, de wijze kan erin verdwalen. Zwart en wit, licht en duister, mannelijk en vrouwelijk — tegenstellingen als poorten naar inzicht. Maar het nieuwe denken vraagt meer dan balans. Het nodigt uit tot het derde principe: dat wat niet kiest, maar verbindt. Geen gender, geen polariteit — maar een levenskracht die alles doordringt. Wie verder kijkt dan het geleerde, ontdekt dat grenzen slechts echo’s zijn van het eigen denken. Durven den...

  Eeuwig Zand Daar ben je dan, en ik hou je vast zo dicht bij mij. Laatste korrels zand zijn bijna verdwenen. Woestijnen vol in de palm van mijn hand. Was het nu echt lang geleden? Zand door mijn vuisten, bouwend aan luchtkastelen. Dromend in, net als het zand, over al die mooie plaatsen. Creaties in fata morgana's, al liggend in de schaduw van die ene palmboom aan het kleine water. De verfrissing als wonder in een warmte overal — de zon die maar blijft lachen. Om de tijd die langzaam verdwijnt. Lang geleden? Een eeuwigheid in een paar seconden, die ik pas beseffen wil met de laatste zandkorrels uit mijn handen. De schaduw met zijn dromen was fijn, hand in hand met de hitte die het land om mij als avontuur wilde schenken. Maar met het loslaten van de laatste korrel, dalend naar de grond, is het daar plots zo dicht bij mij. Het besef van de tijd, de waarde van pure liefde. Tranen die gaan over deze laatste kristal van het eeuwige zand, je dromen hou ik een laatste keer nog even ...

Succes en Rijkdom: Een Reis naar Bewustwording en Groei Succes en rijkdom kun je op ieder moment in je leven aantrekken. Wel is het belangrijk om te beseffen dat succes en rijkdom op een enorm aantal verschillende manieren te interpreteren zijn. Natuurlijk kan het gaan om materiële waarden — een eigen zaak of organisatie die met goede energie een hogere plaats in de maatschappij inneemt. Maar openstaan, intuïtief handelen en leren buiten kaders te denken zijn minstens zo belangrijk. Buiten alle waarden en normen die je zijn aangeleerd. Neem bijvoorbeeld een vrucht die als “zuur” en “onbruikbaar” wordt beschouwd. Gevolg: niemand gebruikt die vrucht. Totdat iemand besluit deze schijnbaar waardeloze vrucht te combineren met andere voedingsstoffen — en er een revolutionair concept uit ontstaat dat de markt verovert. Dit eenvoudige voorbeeld laat zien dat te veel mensen vasthouden aan wat hen is aangeleerd, zonder zelf te onderzoeken of die overtuiging nog klopt. Wat honderd jaar gelede...

De oneindige cyclus van weten en wederopstanding Zoekers als wij bewegen ons voort op onsterfelijke paden. Reizen wij in sterfelijkheid en geboortes, omdat bewust de keuze is ons te kunnen uitdrukken in wederopstanding. Dit is de zoektocht naar het begrijpen van die ene waarheid, welke oneindige vertalingen bevat. Een weten, uitgedrukt in vele wegen, omarmen we sterfelijkheid en geboortes als een oneindige cyclus — het mysterie van wie wij allen zijn . Eerste licht Lijnen komen samen. Een kosmisch genie plaatste in een lege kosmos een punt. Het niets kreeg een leegte, en het denken zette zich voort in nevels van atomen, tot sterren gingen schijnen — geboorte van het eerste licht. Ontelbare schaduwen gaven ontelbare werkelijkheden met ontelbare hergeboortes. Als eerste cyclus van het niets, uit de leegte, schonk het ons geboorte en dood — het stervensproces van het komende leven. Vergeten als een eerste weg naar het gaan beseffen. Veelvoud van niets in veelvoud van leegte, van ve...

  Kijk opnieuw – over bewust waarnemen Kijk eens naar buiten. Wat zie je eigenlijk? Vaak nemen we onze omgeving nauwelijks echt waar. We kijken wel, maar zien niet. Alleen als we ergens voor het eerst komen, staan we open voor nieuwe indrukken – nieuwsgierig, verwonderd. Daarna neemt de routine het over. De supermarkt als voorbeeld Na een lange werkdag loop je snel door de supermarkt. Je pakt wat je altijd pakt, volgt je vaste pad. De omgeving zie je niet meer echt. Tot je op een rustige dag ineens een product opmerkt dat er al lang ligt. Nieuw? Nee, maar pas nu zie je het. Dat is hoe automatisch handelen werkt: wat bekend is, verdwijnt uit je bewuste aandacht. Bewust kijken Bewust waarnemen doen we zelden. Alleen nieuwe situaties of onverwachte momenten breken de routine. Maar juist dan zie je weer écht. Sta eens stil. Word je bewust van jezelf én je omgeving. Niet omdat je het allemaal niet weet, maar om opnieuw te leren kijken. Het weer en je blik Is het grijs en regen...

Alsof Alsof je tegen God praat, fluister je geenszins, maar schreeuw het met een oerknal — de leegte opnieuw gevuld. Wie ben ik, als echo erachteraan? Alsof ik als wonder over wateren kan lopen, healing kan schenken op elk probleem. Al die open vragen — maar healing? Is dat niet eigenlijk het zoeken naar balans? Moet je niet zelf kijken in je eigen hart, in de dieptes die te vinden zijn, overal in de grootsheid van je ziel? Maar helpen wil ik, uit liefde die ik met je deel. Verlossing bieden, een kracht in elke strijd. Maar echte liefde is slechts als gids dienen naar de antwoorden in jezelf. Je moet je eigen healing omarmen, zodat het net lijkt alsof daar de stem van God eindelijk een antwoord geeft — zo diep in jezelf, alsof de verste horizon slechts dichtbij in jezelf te vinden is. 🙏 W.O.L. https://wisdom-opportunity-love.blogspot.com